Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/11290 E. 2023/14903 K. 04.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11290
KARAR NO : 2023/14903
KARAR TARİHİ : 04.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/443 E., 2022/172 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.07.2019 tarihli ve 2016/2940 Esas, 2019/4033 Karar sayılı kararı ile “Yakınanın aşamalarda değişerek gelişen, kendi içinde çelişen beyanları arasında açık aykırılıklar dikkate alındığında öncelikle bu duraksama tamamen ortadan kaldırılıp, sonucuna göre tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, uygulamaya göre ise hangi anlatımın diğerine üstün kılındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2019/443 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz Sebepleri
Gerekçe bildirmeksizin kararı temyiz ettiğine,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Mağdur beyanları arasında çelişki olduğuna,
2. Tanık V.V.’nin sanığın tehdit etmediğini beyan ettiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında, mağdurla aralarındaki alacak-borç ilişkisi nedeniyle konuşmak üzere mağdurun bürosuna gittiği ancak çıkan tartışma sonrasında mağdura silah göstermek suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdur beyanı, sanık savunması, tanıklar V.V. ve K.M.A.’nın beyanları, adli emanetin 2014/1902 sırasına kayıtlı tabanca ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mağdurun hükümden sonra 14.10.2022 ve 30.10.2023 tarihli dilekçeleri ile, sanığın silah göstermediğini ve tehdit etmediğini, gerekirse yeniden ifade vereceğini beyan etmesi, sanığın ise 21.11.2023 tarihli dilekçesi ile mağdur hakkında iftira ve suç uydurma suçlarından … Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/55610 soruşturma sayılı dosyası üzerinden soruşturma yürütüldüğünü beyan etmesi karşısında, söz konusu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, dava açılmış olması halinde, aralarındaki hukuki ve fiili irtibata göre, gerekirse birleştirme kararı verilerek dilekçelerde belirtilen hususların dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek tartışılması ve sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu, bozmayı gerektirmiş ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2019/443 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.