YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/27424
KARAR NO : 2013/15250
KARAR TARİHİ : 05.06.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-son cümle, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1, 54, 5271 sayılı CMK’nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması
2- Sanıklar … ve … hakkında;
2863 sayılı Kanunun 74/1-son cümle, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1, 63, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile sanıklar … ve …’ün mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında yapılan teyiz isteminin incelenmesinde:
Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara sanık müdafinin itirazı üzerine, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2- Sanıklar … ve … hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince:
Suç tarihinde, sanıkların, adli emanette kayıtlı bulunan suç aletleri ile 200 cm boyunda, 160 cm eninde ve 150 cm derinliğinde kazı yaptıkları, Denizli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nün 02.03.2010 tarihli yazısı ve ekindeki rapor ile suça konu yerin sit alanı ve 2863 sayılı kanun kapsamında olmadığının bildirildiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinin e- ve alt paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.