YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/11741
KARAR NO : 2010/7996
KARAR TARİHİ : 23.06.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Tarih :10.12.2007
No : 463-464
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı tarafından müvekkilinin kaçak elektrik kullandığı gerekçesi ile 65.641.100.000.-TL bedelli fatura düzenlendiğini, müvekkili şirketin kaçak elektrik kullanmadığını, fatura bedellerindeki artışın yeni makinelerin işyerinde kullanılmasından kaynaklandığını ileri sürerek faturadan dolayı davalıya borçlu olunmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının işyerinde 26.4.2004 tarihinde yapılan kontrolde davacının sayacının (R) fazının sarfiyat kaydetmediğinin belirlendiğini, 04.05.2004 tarihinde 3 adet sayaç ve akım trafolarının yenisi ile değiştirilip, bu iki tarih arasındaki ortalama esas alınıp eksik tüketim tahakkuku yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 02.05.2007 havale tarihli bilirkişi heyeti raporuyla daha sonra alınan 01.11.2007 havale tarihli heyet raporunun birbirini teyit ettiği, davacının işyerindeki enerji tüketiminin kaçak kullanım niteliğinde olmadığı, davacının tüketim seyrindeki değişikliliğin, 26.04.2004 tarihli tutanaktan önceki iki fazın enerji kaydetmesi ve ilave yüklerin bağlanmasından kaynaklandığı, anılan son iki bilirkişi raporunda da hesaplanmış olduğu gibi davaya konu fatura dönemi itibariyle davacının sorumlu olduğu tüketim miktarının 20.182.12.-YTL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 65.641.10.-YTL bedelli faturanın 45.458.98.-YTL tutarı için davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece alınan 10.11.2005 tarihli ilk raporda davacının sayaca müdahale ederek kaçak elektrik kullandığı kabul edilerek kaçak elektrik kullanım bedeli hesaplanmıştır. Bu rapordan sonra alınan 24.4.2007 tarihli ikinci ve 29.10.2007 tarihli üçüncü raporda bilirkişiler her nekadar kaçak kullanımı olmadığından söz etmişlerse de dosyada örneği bulunan 26.4.2004 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında sayaçların mühürsüz olduğu yönünde saptamada bulunulmuştur. Ölçüler ve Ayarlar Şube Müdürlüğünün 13.5.2004 tarihli raporunda da sayaçların mühürleriyle oynandığı, bu nedenle sayaçların muayeneye alınmadığı belirtilmiştir. Bu belgeler dikkate alındığında ikinci ve üçüncü bilirkişi raporlarının oluşa ve dosya içeriğine uygun olmadığının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece kaçak elektrik kullanımı ve kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan bedel konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.