YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2410
KARAR NO : 2023/4219
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/182 Esas, 2021/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/1792 Esas, 2021/1340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
3. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/2950 Esas, 2022/7040 Karar sayılı kararı ile “sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
4. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/519 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Dava dosyası, kanun yoluna başvurulması üzerine 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; haksız tahrikinin oranına,
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın kastı bulunmadığına, sanığın taksirle hareket ettiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Aynı iş yerinde çalışan sanık ile maktul arasında işyerinde tartışma yaşandığı, sanığın maktulün küfür etmesi nedeniyle avukat tutup dava açmak için hazırlandığı, olay tarihinde de maktul ile bu konuyu konuşmak üzere yola çıktığı, mahallesine gidip evini aramaya başladığı, yolda motosikleti ile seyir halinde olan maktulü gördüğü, sanık konuşmak istediğini söyleyince, maktulün “beni takip et” dediği,
maktulün motosikleti ile önde, sanığın aracı ile arkada takipte olduğu, sanığın yüksek hızla maktulün üzerine aracını sürerek maktulün ölümüne neden olduğu, ölümün genel beden travmasına bağlı, kafatası, yüz ve boyun omurga kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.
2. Otopsi raporu, katılan ve tanık anlatımları, sanık savunmaları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (3) numarada gösterilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin eksik incelemeye, sanığın cezaî sorumluluğu bulunmadığına, taksirin varlığına, savunma hakkının kısıtlandığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, taraflar arasında mevcut anlaşmazlık, suçun işleniş şekli ve tanık anlatımlarına göre eylemin sanık tarafından kasten işlendiğinin saptandığı, sanığın cezaî sorumluluğuna dair alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yapılan iş ve işlemlerde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Katılan vekilinin haksız tahrikin oranına yönelen temyiz sebepleri;
Dairemizin 19.09.2022 tarihli ve 2022/2950 Esas, 2022/7040 Karar sayılı kararı ile “sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği” şeklindeki bozma ilâmına uyulmasına rağmen haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesince uygulama yaparken, asgari oranda (18 yıl) hapis cezası tayini yerine, en üst oranda indirim yapılarak 12 yıl hapis cezasına hükmolunması ile eksik ceza verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan “haksız tahrikte indirim oranının hatalı belirlenmesi ile eksik ceza tayini” nedeniyle Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/519 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.