YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/12520
KARAR NO : 2012/1114
KARAR TARİHİ : 09.02.2012
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 265 ve 998 parsel sayılı taşınmazlar ile, davalılardan … ile paydaş olduğu 122, 680 ve 1075 parsel sayılı taşınmazlara davalıların haklı ve geçerli neden olmaksızın müdahale ettiklerini ileri sürerek, maliki olduğu taşınmazlar yönünden tamamına, paydaş olduğu taşınmazlar bakımından ise payına vaki elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlardan 122 ve 265 parsel sayılı taşınmazlara davalıların müdahalesinin saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi …’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın 122 ve 265 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kabulüne, 680, 1075, ve 998 parsel sayılı taşınmazlar bakımından reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının 998 ve 265 parsel sayılı taşınmazların maliki, 122, 680 ve 1075 parsel sayılı taşınmazlarda da davalılardan … ile birlikte paydaş olduğu, davacının tam malik olduğu 265 ve davacı ile davalı …’nın paydaş olduğu 122 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığı, öte yandan çekişme konusu 998 parsel sayılı taşınmaza ve 1075 ve 680 parsel sayılı taşınmazlarda davacının payına müdahale bulunmadığı gerekçesiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine, Ancak, 122 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacının payına vaki elatmanın önlenmesine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. fıkrasındaki parantez içinde yer alan “taşınmazın ¾’ü davacının kullanımına terk edilmek suretiyle) ifadesinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY’nın 438/2. (6100 sayılı HMY’nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.