YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26317
KARAR NO : 2013/15900
KARAR TARİHİ : 13.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen kararın, Tebligat Kanunun 10/1. maddesi uyarınca, sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan, önce aynı Kanunun 35. maddesine göre daha sonra ise aynı yasanın 21/2 .maddesine göre mernis adresine tebliğ edildiğinin ve yapılan bu tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, karardan haberdar olmadığını bildiren sanığın, 29.08.2012 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek ve 31.08.2012 tarih, 2010/1148 E. ve 2011/464 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince, doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK. nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.