YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8354
KARAR NO : 2023/19724
KARAR TARİHİ : 13.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/833 E., 2018/1249 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2018 tarihli, 2017/64 Esas ve 2018/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine hükümler kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; beraat kararının kazanılmış hak olduğu, aleyhe bozma yasağına aykırı olarak mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, fuhuş suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, bir gizli soruşturma için adli kolluk görevlendirmesi yapılarak elde edilmiş bir delil bulunmadan, ayrıca tutanak dışında delil olmaması karşısında, kolluk görevlilerinin müdahalesi olmaksızın sanığın mağdurlara yönelik fuhuş suçunu işlemiş olduğuna ilişkin hukuka uygun şekilde elde edilmiş deliller bulunmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, fuhuş için aracılık ettiği bilgisine ulaşılması üzerine Cumhuriyet savcısından alınan sözlü talimatla kolluk görevlileri tarafından sanığa müşteri sıfatıyla telefon ile ulaşıldığı, sanık ile buluşulduğunda yanında mağdur … B. ile birlikte geldiği, ayrıca iki bayan daha bulabileceğini söylemesi üzerine baraj yolunda diğer mağdur … T.’i de aldıkları, daha önceden kolluk görevlilerince belirlenen daireye gittikleri, burada sanığın her bir mağdur için 150,00 TL istediği, kolluk görevlilerinin sanığa seri numarası alınmış 300,00 TL’yi verdikten sonra polis tanıtma kartlarını gösterdikleri, eylemlerinin sanık savunması, mağdurların soruşturma sırasında verdikleri beyanları, tanık beyanı, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu ve İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri kaldırılarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet hükümleri verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.