YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10477
KARAR NO : 2023/2113
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/359 E., 2016/202 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2015 tarihli ve 2015/19947 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gündüz vakti şikâyetçiye ait iş yerine rızaya aykırı olarak girdikten sonra iş yerinin ofis kısmında bulunan laptopu çalmak suretiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h.1, 116/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 116/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında verilen cezanın ağır olduğunu ve cezasının ertelenmesi gerektiğini; sonradan dosyaya sunduğu dilekçeler ile de; suça konu iş yerinin herkesin girebileceği bir yer olduğu hususunun dikkate alınmadığını ve hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini bildirmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçiye ait iş yerinde çalışan tanık …’ün, olay günü iş yerinin ofis kısmından sol koltuğu kabarık şekilde çıkan şüpheli bir şahıs gördüğü ve ofiste bulunan masa üzerindeki 3.000,00 TL değerindeki laptopun çalındığının fark edildiği, iş yeri kameralarının incelenmesi sonucu kamera saatine göre 15.41’de iş yerinden çıkan şahsın kolluk görevlileri tarafından tanınan sanık … olduğunun tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul ettiği, mahkemece sanığın ikrarı, şikâyetçi ile tanığın beyanları ve CD izleme tutanağı dikkate alınarak sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.
2. Olay yeri inceleme raporu, CD izleme tutanakları, şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanı ile tanığın anlatımları dosya içerisindedir.
IV. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/200 Esas, 2014/428 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; suça konu bilgisayarın iş yerinin faaliyette olduğu sırada, ancak açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olmayan ofis kısmından çalındığının anlaşılması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu, sanık hakkında temel cezaların alt sınırdan belirlendiği, hırsızlık suçundan hükmolunan sonuç ceza miktarı bakımından 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereği erteleme hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığı kararı verilirken yeterli gerekçe gösterildiği, atılı suçların uzlaşma kapsamında olmadığının anlaşılması karşısında; hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.