Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/3228 E. , 2022/6656 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/3228
Karar No : 2022/6656
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Elektrik Müh. Müş. İnş. Turz. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi… Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Üretim lisansı sahibi davacı tarafından, … Noterliği’nin … tarih ve … sayılı yazısı üzerine, … ili, … ilçesinde kurulacak Rüzgar Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi için yurt dışından alınacak kredinin teminatı olarak Türkiye Vakıflar Bankası A.Ş. ile yapılan 23/07/2018 tarihli hisse rehin sözleşmesine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödenen damga vergisinin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, davacı şirkete … İli, …. İlçesinde kurulması planlanan rüzgar enerji santrali projesi kapsamında, 49 yıl süre ile … tarihli ve … numaralı üretim lisansının verildiği, şirketin 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun Geçici 9. maddesi çerçevesindeki yükümlülüklerini yerine getirdiğinin tespit edildiği, projenin henüz işletmeye geçmediği ve tesisin tamamlanma tarihinin 30/01/2020 olduğunun anlaşıldığı, olayda, … Noterliğinde düzenlenen, tarafları … Bankası T.A.O Adana Ticari Şubesi ile davacı şirket ve yetkilileri olan hisse rehin sözleşmesinin esas mahiyetinin şirketin kullanmış olduğu 19.200.000,00TL tutarındaki kredinin teminatı olarak şirket hisselerinin alacaklı bankaya rehnedilmesi olduğu görüldüğünden, halen yatırım döneminde olan şirket ile ilgili yapılan işlemlerin harçtan ve düzenlenen kâğıtların 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun Geçici 4/1-b maddesi gereğince damga vergisinden muaf olduğu sonucuna varıldığından dava konusu damga vergisi tahsilinde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacının faiz istemine ilişkin olarak, idareyi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa’nın 125. maddesinin son fıkrası, yargı kararı uyarınca ödenmesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığından ve söz konusu fazla tahsilatta mükelleften kaynaklanan bir hata bulunmadığı anlaşıldığından, davacıdan hukuka aykırı olarak tahsil edilen tutarın iadesinde faizin başlangıç tarihi olarak ödeme tarihinin esas alınacağı ve 3095 sayılı Yasa’ya göre hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacıya iade edileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı tarafından ihtirazi kayıtla ödenen 182.016,00 TL damga vergisinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından beyanname verilerek ödeme yapıldığı, dava konusu damga vergisinin dayanağı hisse rehin sözleşmesinin, üretim tesislerinin yatırım döneminde, üretim tesisleriyle ilgili yapılan işlemler kapsamında değerlendirilemeyeceği, yargı kararına göre iade edilecek tutarlar için idare tarafından faiz ödenmesini gerektiren bir düzenlemenin bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2..Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.