Danıştay Kararı 7. Daire 2022/452 E. 2022/5256 K. 21.12.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2022/452 E.  ,  2022/5256 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/452
Karar No : 2022/5256

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Kimya Plastik İnşaat Malzemeleri Reklam ve Organizasyon Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … Tekstil Mağazacılık İnşaat Gıda Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tanzimli … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında temsilcilik sözleşmesine istinaden davacı adına 2018 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 35 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların ihraç edilmediği gibi belge sahibi firmanın stoklarında da yer almadığının tespit edildiğinden bahisle alınmayan vergi ve para cezaları nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 13. maddesinin 3. bendi uyarınca alınan ihtiyati haciz kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; amme alacağının güvenceye alınması amacıyla alınan ihtiyati haciz kararının, belirli şartlar altında tahsil aşamasına geçilmeden uygulanan bir tedbir işlemi olmasına rağmen, olayda tahsil aşamasına geçilerek ödeme emri düzenlenmesinden sonra da ihtiyati haciz işlemine devam edildiği, bu durumda haciz aşamasına geçileceğinden ihtiyati haczin uygulanamayacağı, ayrıca, davalı idarece borcun kesinleşerek tahsil aşamasına geçildiğinden bahisle ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü savunulmakta ise de, 6183 sayılı Kanun’da böyle bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında ihtiyati haciz kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 6183 sayılı Kanun’un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işleme ve para cezasına karşı dava açılmadığından borcun kesinleştiği, bu minvalde bir sonraki tahsil aşamasına geçildiği, ihtiyati haciz işleminin kesin hacze dönüştüğünün kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Davalı idarece verilen savunma ve temyiz dilekçelerinde, amme alacağının dava açılmamak suretiyle kesinleştiği ve ödeme emirleri düzenlendiği, bu aşamada ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğünün kabulü gerektiği ileri sürülmüşse de, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, vergi ve para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali yolunda verilen vergi mahkemesi kararlarına yönelik istinaf başvurularının reddine dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin Dairemizin E:2021/4581 ve E:2022/3028 sayılı dosyalarında verilen kararlar ile reddedildiği anlaşılmıştır.
Bu itibarla, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.