Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/1471 E. , 2022/5375 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1471
Karar No : 2022/5375
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) :… Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyularak sonuçlandırıldığı … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, dağıtıcı firmalarca diğer dağıtıcı firmalara yapılan LGP (Sıvılaştırılmış Petrol Gazı) teslimlerinin 2017/10468 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca %8 oranında katma değer vergisine tabi olduğu ihtirazi kaydıyla 2017 yılının Ağustos dönemi için verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine fazladan tahakkuk ederek ödenen 1.515.289,42-TL katma değer vergisinin kaldırılması ve iade tarihine kadar hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 28/07/2017 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 2017/10468 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla Türk Gümrük Tarife Cetvelinin 2711.19.00.00.11 gümrük tarife istatistik pozisyon numarasında yer alan sıvılaştırılmış petrol gazının (LPG) motorlu taşıtlarda yakıt olarak kullanılacak olanları (otogaz) hariç olmak üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan LPG dağıtıcı lisansını haiz olanlarca teslimi ile bunlardan satın alanların sonraki safhalardaki teslimine ilişkin katma değer vergisi oranının %18’den %8’e indirildiği, dağıtıcı firmalar tarafından başka bir dağıtıcı olan firmaya teslimine ilişkin olarak herhangi bir indirim öngörülmediği dolayısıyla, bu listelerde yer almayan vergiye tabi işlemler için genel katma değer vergisi oranının (%18) uygulanması gerektiği, davacı şirketin LPG Dağıtım Lisansına haiz olanlardan dağıtım amacıyla alım gerçekleştiren başka bir firma olduğu dikkate alındığında tahakkuk ederek ödenen vergide hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tahakkuk ettirilen vergide hukuka uygunluk bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 112. maddesinin 4. fıkrası gereğince fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin tecil faiziyle birlikte iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle tahakkuk eden vergi kaldırılmış ve ödenen tutarın davacının talebi doğrultusunda tahsil tarihinden itibaren tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Gelir İdaresi Başkanlığınca Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine yazılan 25/08/2017 tarihli yazıda LPG’nin dağıtıcı firmalar tarafından ithal edilmesi veya rafineriden satın alınması ya da başka bir dağıtıcıya tesliminde genel oran olan %18 katma değer vergisi oranının uygulanması gerektiğinin bildirildiği, 213 sayılı Kanun’da tahsil edilip de iadesi gereken vergilere faiz uygulanacağı yönünde bir hüküm bulunmadığı, aynı Kanun’un 112. maddesine 4369 sayılı Kanun’la eklenen 5. fıkrada mükellefe karşı idarenin sorumluluğunun düzenlendiği, başkaca bir faiz ödemesine hükmedilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın, tahakkuk eden vergiye ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/05/2021 tarih ve E:2019/6446, K:2021/2607 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyiz istemine konu edilen kararın, faize ilişkin hüküm fıkrası ise aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.