Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2020/5524 E.  ,  2022/7782 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/5524
Karar No : 2022/7782

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, … Kozmetik Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yapılandırılan ve ödenmeyen vergi borçlarının öncelikle yeniden borçlu şirketten aranılması gerektiğinden, yapılandırılan ve ödenmeyen şirket borçlarının tahsili amacıyla, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:…. sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(X) KARŞI OY :
Asıl borçlu şirket adına yapılan tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin 06/12/2015 ile 19/12/2015 tarihlerinde ve şirketin tüzel kişiliğinin son bulduğu 24/02/2015 tarihinden sonra ilanen tebliğ edildiği, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ise yine şirketin tüzel kişiliğinin son bulduğu 24/02/2015 tarihinden sonra düzenlenerek 05/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, bahse konu vergi/ceza ihbarnameleri ve ödeme emirleri herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı gibi şirket adına kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş amme alacaklarının mevcudiyetinden bahsedilemeyeceği dikkate alındığında, asıl amme borçlusu şirket ya da davacı adına amme alacaklarının usulüne uygun kesinleştirilmeksizin düzenlendiği anlaşılan dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı anlaşıldığından, sonucu itibariyle hukuka aykırı olmayan temyize konu kararın iş bu gerekçeyle onanması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.