Danıştay Kararı 4. Daire 2019/7528 E. 2022/7586 K. 06.12.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/7528 E.  ,  2022/7586 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/7528
Karar No : 2022/7586

TEMYİZ EDEN (DAVACI) :… Global Kağıtçılık Matbaacılık Yayıncılık Sanayi
Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av….

KARŞI TARAF (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü )
VEKİLİ : Av….

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle re’sen tarh edilen 2016/2-9 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:… Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E… K:… sayılı kararda; davacı şirkete ilgili dönemde fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … Matbaa Malzemeleri Reklam Elektronik ve Teknoloji Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin düzenlenen faturaların sahte belge niteliğinde olduğunu ortaya koymaya yeterli olduğundan, bahsi geçen firmadan alınan faturalar nedeniyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı vekili tarafından, şirketin ihtilaflı dönemde, gerçek bir ticari faaliyet ile iştigal etmediğini yada esas faaliyet konusunun sahte fatura ticareti olduğuna dair somut ve objektif nitelikte bir veri elde edilemediği gibi aksine elde edilen verilerin kısmen de olsa şirketin ilgili dönemlerde mal veya hizmet alım, satımına dayalı gerçek bir ticari faaliyet ile iştigal ettiğinin belirtilmesi, müvekkil şirket hakkında herhangi bir yoklamanın yapılmaması, şirketin fatura bedellerine ait ödemelerin finans kurumların aracılığı ile yapılması ve ticari kredi kullanılması, faaliyette olmadığını ve adresinde bulunmadığına dair herhangi bir tespitin olmaması, ilgili dönemlere ait vergi beyannamelerin verilmesi, bildirimlerin yapılmış olması, işçi çalıştırması, ihtilaflı dönemde mal ve hizmet alışlarının bir kısmının sahte belge düzenleyici firmadan yapıldığı hususunun, sadece ilgili firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna dayalı olması karşısında, sözü edilen tespitlerin adı geçen firma tarafından ilgili dönemlerde düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayandığını göstermek hususunda yeterli delil olamayacağından, şirket adına yapılan cezalı tarhiyatta yasalara ve hukuka uyarlık bulunmadığı, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve… TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.