Danıştay Kararı 3. Daire 2021/2897 E. 2022/5130 K. 05.12.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/2897 E.  ,  2022/5130 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/2897
Karar No : 2022/5130

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü…
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2013, 2014 ve 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve …takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2013 ve 2014 yıllarına ait amme alacaklarına ilişkin olarak davacı adına düzenlenen ve elektronik ortamda 07/11/2018 tarihinde tebliğ edilen ihbarnameler üzerine dava açılmadığı gibi ödemede de bulunulmadığı, 2018 yılına ait kamu alacağının ise beyan üzerine tahakkuk ettiği, Mahkemelerince verilen ara kararı ile davacıdan 2013 ve 2014 yıllarına ait ihbarnamelerin e-tebligat yoluyla tebliğ edilmediği, geç ulaştığı ya da e-tebligatın usulsüz yapıldığı yönünde iddiaları varsa bu hususları ispatlayacak her türlü bilgi ve belgenin ibrazının istenilmesine rağmen bu yönde somut bir iddia ileri sürülmediği gibi dosyaya herhangi bir bilgi veya belge de sunulmadığından kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla tanzim edilen ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezaların eksik incelemeye dayalı olduğu, beyan dışı bırakıldığı iddia olunan hasılat üzerinden gider hesaplaması yapılmadığı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesildiği, matrah farkının hesabında aynı miktarlar iki kez dikkate alındığı, kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş bir kamu alacağının varlığından bahsedilmeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca … TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.