Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/2581 E. , 2022/4848 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/2581
Karar No : 2022/4848
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Kimya Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2014 yılında ithal yoluyla temin ettiği 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların liste dışı mal imalinde kullanılması nedeniyle yapılan mahsuben iade taleplerinin, süresinden sonra talep edilerek haksız iade alınan tutarların tarh edilmesi gerektiğinden bahisle 2014 yılının Nisan, Mayıs, Temmuz ve Ağustos dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı adına özel tüketim vergisi iade talebine ilişkin olarak yapılan inceleme sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporunda iade talep tutarı ile iade edilebilir tutarın uyumlu olduğu, ancak 2014 yılının Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin mahsup taleplerinin 25 Seri No’lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği’nde belirtilen 12 aylık süreden sonra yapıldığı, bu sebeple iade edilen tutarın iade tarihi itibarıyla vergi ziyaı cezası uygulanmak suretiyle davacıdan aranması gerektiği tespitlerine yer verildiği, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmasından kaynaklanan özel tüketim vergisi iade taleplerinin malların temin edilme tarihini takip eden ay başından itibaren 12 aylık dönem içerisinde yapılması gerektiğinden bahisle vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatları yapılmış ise de, 4760 sayılı Kanun’da, iade talepleri konusunda herhangi bir süre sınırlandırması öngörülmediği, kişilerin bir takım haklarının kısıtlanmasını veya belli bir haktan yararlandırılmasının belirli sürelerle sınırlandırılmasını öngören düzenlemelerin, Anayasa’nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak, yasalarla yapılabileceği, hakkın özüne dokunabilecek bir düzenlemenin Tebliğ ile yapılması mümkün olmadığından, bu tür taleplerin, vergi kanunlarındaki genel zaman aşımı süresi içerisinde her zaman yapılabileceğinin kabulü gerektiği, bu itibarla, 4760 sayılı Kanun’da öngörülmeyen bir süre sınırlandırması getiren Tebliğ’e istinaden davacının haksız iade aldığından bahisle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılmasından kaynaklanan özel tüketim vergisi iade talebine ilişkin olarak yapılan inceleme sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporunda, özel tüketim vergisi iadesi için iade taleplerinin malların temin edilme tarihini takip eden 12 aylık dönem içerisinde yapılması gerektiği halde süresinden sonra iade talep edildiğinin, dolayısıyla haksız iade alındığının tespit edildiğinden bahisle tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.