Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/1925 E. , 2022/4750 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/1925
Karar No : 2022/4750
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Şişe ve Cam Fabrikaları Anonim Şirketi
(Eski Unvanı: … Sanayii Anonim Şirketi )
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:2020/12628 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı “cam şişe” ticari isimli eşyanın … sayılı İthalat Rejimi Kararı uyarınca % 25 ilave gümrük vergisine tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergisi ile anılan vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden, davaya konu beyanname muhteviyatı eşyalara ilişkin olarak idareye sunulan … sayılı konşimentoda, 08/11/2016 tarihinin yer almasına karşılık gemiye yüklendiği tarihe ilişkin kısmın boş bırakıldığı, davacı tarafından sunulan T.C. Novorossisk Başkonsolosluğu tarafından tercümesi onaylanan aynı sayılı konşimentoda yükün gemiye yüklendiği tarihin 14/11/2016 tarihi olduğu, yükleme işini üstlenen firmanın davalı idareye hitaben yazdığı belgede ise … sayılı konşimentonun yükleme konşimentosu olmadığı, ihracatçının gümrük işlemlerine başlaması için yük henüz gemiye yüklenmeden önce basılan bir kopyası ve tesellüm konşimentosu niteliğini taşıdığı, 08/11/2016 tarihinde düzenlendiği ancak gemiye yükleme tarihi kısmının boş bırakıldığı, yüklemenin 14/11/2016 tarihinde yapıldığının bildirildiği anlaşıldığından, söz konusu eşyanın 11/11/2016 tarih ve 29885 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2016/9391 sayılı İthalat Rejimi Kararı uyarınca ilave gümrük vergisine tabi olduğundan bahisle tesis edilen dava konusu işlemin tahakkuka ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde öngörülen para cezasının uygulanabilmesi için, maddede sayılan hususlarla ilgili olarak tarife uygulamasını veya vergilendirmeyi etkileyen bir farklılık tespit edilmesi gerekirken, olayda, sözü edilen fıkrada öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, dava konusu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle kısmen davanın reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın, para cezası kararına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptaline yönelik kısmı hukuka uygun olup, davalı idarece ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği; olayda, ihracatçı firma tarafından davacıya gönderilen, tercümesi dosyada sunulu 20/03/2019 tarihli “Bildiri Mektubu”nda, eşyanın 06/11/2016 tarihinde deniz konteynerleriyle Novorossisk limanına gönderilmek üzere taşıtlara yüklenmesi işleminin tamamlandığının belirtildiği anılan hususun “Arkas Russıa” konteyner firmasınca düzenlenen … tarih ve … sayılı tesellüm konşimentosu ile tevsik edildiği, eşyaların limana 09/11/2016 tarihinde ulaştığı, gemiye yükleme işinin … tarihinde tamamlanarak aynı tarih ve … sayılı konşimentonun düzenlendiği, davalı idarenin aksi yönde herhangi bir bilgi ve belgeyi dosyaya sunmadığı, eşyaların Türkiye’ye sevki için birden fazla taşıma aracı kullanıldığı, ilk önce ihracatçı firmadan teslim alınan eşyaların çıkış limanı olan Novorossisk limanına taşınmak üzere bir taşıma aracına yüklendiği, limana ulaşmasıyla birlikte de gemiye yüklendiği, ciro edilemez şerhini haiz, geçerli ve kopya olmayan esas bir nüsha şeklinde tanzim edilen … tarihli … sayılı tesellüm konşimentosuyla ilk yüklemenin yapıldığı hususunun belgelendirildiği anlaşıldığından, eşyaların Türkiye’ye sevkini teminen yapılan yükleme işleminin, Novorossisk çıkış limanından gemiye yüklenmesiyle değil, ihracatçı tarafından çıkış limanına gönderilmek üzere ilk taşıma aracına alınmasıyla tamamlandığı, söz konusu durumun … sayılı İthalat Rejimi Kararında belirtilen “bir taşıma belgesi düzenlenerek yapılan yükleme” olarak kabul edilmesi gerektiği ve anılan Karar’ın Geçici 1. maddesinde belirtildiği üzere davaya konu beyanname muhteviyatı eşyanın 11/11/2016 tarihinden önce Türkiye’ye sevk edilmek üzere bir taşıma belgesi düzenlenerek yüklemesinin yapılmış olduğunun kabulü gerektiğinden, söz konusu eşyanın ilave gümrük vergisine tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergisine vaki itirazın reddine ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinafa konu kararının ek tahakkuka isabet eden hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin anılan kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 11/11/2016 tarih ve 29885 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2016/9391 sayılı İthalat Rejimi Kararının yayım tarihinden önce Türkiye’ye sevkedilmek üzere geçerli bir taşıma belgesi düzenlenmediğinden, yüklemenin anılan karar sonrasında yapıldığı ve eşyanın ilave gümrük vergisine tabi olduğu, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi gereğince gümrük tarifesini oluşturan unsurlardan kaynaklı vergi farkının meydana gelmiş olmasının, mezkur madde gereğince para cezası kararı alınması için yeterli olduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.