Danıştay Kararı 9. Daire 2021/537 E. 2022/5997 K. 30.11.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/537 E.  ,  2022/5997 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/537
Karar No : 2022/5997

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İnşaat Elektrik Otomotiv Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine dayanılarak tahakkuk eden 2018/Temmuz ila Kasım dönemleri katma değer vergisi, damga vergisi, gecikme faizi, 2018/Aralık ve 2019/Ocak ila Nisan dönemleri damga vergisi, 2019/Haziran dönemi katma değer vergisi ile katma değer vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden; davalı idarece, davacı şirkete tebliğ edilen … tarih ve … sayılı yazı ile faturalarını kullandığı … Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün mükellefi olan … adlı mükellef hakkında sahte fatura düzenlediği hususunda vergi tekniği raporu bulunduğu, yazının tebliğinden itibaren 15 gün içinde ilgili dönem beyanlarının düzeltilmesi ya da söz konusu işlemlerinin gerçekliğini ispatlaması halinde özel esaslar kapsamına alınmayacağının bildirilmesi üzerine katma değer vergisi beyannameleri veren davacı şirket tarafından daha sonra düzeltme beyannameleri vererek ilk beyannamelerde yer alan indirime konu bazı faturaları beyannameden çıkarmasının sağlandığı, davacının aleyhine olan bu durumun kendi iradesiyle ortaya çıktığı iddia edilse de ticari hayatın olağan koşulları altında bir yükümlünün bu yönde bir eylemde bulunması olağan sayılamayacağından davacının verdiği ikinci beyannamelerin özgür iradeyle oluştuğundan söz edilemeyeceği, davalı idarenin davacının indirim veya iade konusu yaptığı bazı faturaların sahte olduğunu ileri sürdüğü durumlarda, bu hususun 213 sayılı Yasanın 134. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde vergi incelemesine konu yapılarak açıkça ortaya konulması gerektiği, davalı idarece 213 sayılı Yasa’da belirtilen tarhiyat şekilleri ve vergi incelemesine ilişkin hükümler göz ardı edildiği davacının özel esaslar kapsamına girmemek amacıyla düzeltme beyannamesi vermek durumunda bırakıldığının anlaşıldığı, davacı hakkında herhangi bir inceleme yapılmadan ve kullandığı faturaların gerçek olup olmadığı, kendisi ve fatura düzenleyicileri hakkında her yönüyle inceleme yapılarak ortaya konulmadan, özel esaslar kapsamına girmemek amacıyla verilen düzeltme beyannameleri üzerinden yapılan tahakkuklarda ve kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu tahakkuk işlemleri ve vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin faturalarını defterlerine kaydettiği ve katma değer vergilerini beyannamelerinde indirim konusu yaptığı … Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … hakkında sahte fatura düzenlediği hususunda vergi tekniği raporu olduğu, dairelerinin 16/06/2020 tarihli ara kararı ile … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu için davacıya inceleme yapma ve beyanlarını sunma imkanı tanındığı, … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden; mükellefin, bilinen işyeri adresini terk etmesi, yapılan yoklamalarda iş yeri adresinde başka bir mükellefin faaliyette bulunduğunun belirlenmesi, yeni bir adres bildirmemesi, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi, sekiz ay gibi kısa bir sürede 25.541.552,00-TL cirosu olduğu halde üç ayda iş yerini terk etmesi, emtia/hizmet alım satımında bulunduğu mükelleflerin tamamına yakını hakkında sahte belge düzenlemeden dolayı devam eden ya da biten vergi incelemelerinin olması ve adreslerinde bulunamama nedeniyle özel esaslara tabi olması, yüksek cirolara ulaşılmasına karşılık herhangi bir banka hesap hareketine rastlanılmaması ve muhasebecisinin de yine çok sayıda sahte belge düzenleyicisine hizmet veren bir kişi olması tespitleri, gerçek anlamda ticari faaliyette bulunmadığını, düzenlediği faturaların tamamının herhangi bir mal teslimi veya hizmet ifası söz konusu olmadan düzenlenmiş sahte faturalar olduğunu gösterdiğinden bu faturalarda yer alan indirim konusu katma değer vergilerinin beyannamelerden çıkarılması suretiyle verilen düzeltme beyannamelerine istinaden davacı şirket adına yapılan tahakkuklarda ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ve davacı tarafça bu durumun aksini kanıtlayan delil sunulamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Sahte fatura kullandıkları yönünde davalı idarece yapılmış bir inceleme ve tespit bulunmadan, özel esaslara alınma baskısı altında verilen düzeltme beyannameleri üzerinden yapılan tahakkuklarda ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.