Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/2736 E. , 2022/5031 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/2736
Karar No : 2022/5031
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmaksızın ilk kararda ısrar edilerek verilen ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu’nca temyiz istemi ısrar hükmü yönünden reddedilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, POS cihazı ile elde ettiği hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010 yılının Şubat ila Ekim ve Aralık dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu dönemlerde, davacı tarafından, kredi kartı yoluyla yapılan satışlar ile katma değer vergisi beyannamesiyle beyan edilen matrah arasındaki farkın finansman amaçlı çekim olduğu ve çekilen tutarların satış amaçlı olmadığı ifadesiyle ilgili vergi inceleme raporunda herhangi bir tespit ve inceleme yapılmadığı, beyan ile kredi kartlı satışlar arasındaki farka ilişkin olarak çekim ya da kredi kartlı satışların kimlere yapıldığı, bu kişiler arasında mükellefin kendisi, çalışanı ya da yakınları bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, uyuşmazlık döneminde davacının dönem başı stok, dönem içi alışlar ve satışlar, dönem sonu stok durumu dikkate alınarak emtia dengesi kurulmadığı, dolayısıyla ancak bu belirlemelerin sonucunda kayıt dışı satış ya da hasılat mevcut ise kredi kartlı satışlardan kaynaklı fark tutarla karşılaştırma yapılmak suretiyle vergilendirilecek gerçek gelir tespit edilmeden kredi kartı yoluyla yapılan satışlar ile dönem katma değer vergisi beyannamesiyle beyan edilen matrah arasındaki fark bulunduğundan, eksik incelemeye dayalı yapıldığı sonucuna ulaşılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı bulunduğu 2010 yılı için re’sen salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile kaldırıldığından ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedildiğinden, dayanağı kalmayan dava konusu tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kredi kartı ile tahsil ettiği tutarların bir kısmına ilişkin olarak fatura veya fatura yerine geçen belge düzenlemediği ve söz konusu tahsilatları yasal kayıtlarına intikal ettirmediği saptanan davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Eksik inceleme ve varsayıma dayalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu’nun 18/05/2022 tarih ve E:2022/310, K:2022/605 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.