Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/1339 E. , 2022/7163 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/1339
Karar No : 2022/7163
TEMYİZ EDEN TARAFLAR: 1- … Sac ve Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem : Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re’sen tarh edilen 2012/3 ila 11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. ve mükerrer 355/4. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının ilgili dönemde fatura aldığı Şişli Vergi Dairesi mükellefi …, İkitelli Vergi Dairesi mükellefi … Metal Paslanmaz Saç ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti., İlyasbey Vergi Dairesi mükellefi … Demir Çelik İnşaat ve Nakliyat San. Tic. Ltd. Şti., Bayrampaşa Vergi Dairesi mükellefleri …, … Hırdavat Elekt. Orman Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti., Halkalı Vergi Dairesi mükellefi …, Kızılbey Vergi Dairesi mükellefleri … Pet Ürünleri Madencilik Nakliye Mimarlık Mühendislik İnşaat Elektrik Gıda Temizlik İç ve Dış Tic. Ltd. Şti., …, … Demir Çelik İnş. Elek. Orm. Ürün. Nak. Gıda Temiz. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının tetkikinden, adı geçen mükellefler tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu, gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, somut tespit bulunmaksızın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ve gerçek anlamda yapılmamış bir ödemenin banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik edilmesi beklenemeyeceğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Ortada re’sen takdir nedeninin bulunmadığı, sahte fatura düzenlediği ileri sürülen firmalar hakkındaki bir takım olumsuz tespitlerden hareketle taraflarına düzenlenen faturaların gerçek bir mal hareketine dayanmadığı şeklinde değerlendirmenin doğru olmadığı, incelemenin noksan ve usulsüz olduğu, fatura muhteviyatı emtianın gerçekten alındığı, bedellerinin ödendiği, 6736 sayılı Kanun’dan faydalanıldığı ve dikkate alınmadan vergi inceleme raporu düzenlendiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Davacının mal alımında bulunduğu firmaların düzenlediği faturaların sahte olduğu hususunun yeterli ve hukuken geçerli somut tespitlerle ortaya konulduğu, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.