Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2021/3536 E.  ,  2022/4711 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3536
Karar No : 2022/4711

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Bankası Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Fazladan beyan edilen ve tahakkuk eden banka ve sigorta muameleleri vergisi ile gecikme zammının terkini için yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile fazla ödenen meblağın tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, k:… sayılı kararıyla, davacı tarafından, fazladan beyan edilen ve 31/10/2019 tarihinde tahakkuk eden banka ve sigorta muameleleri vergisi ile gecikme zammının terkini istemiyle 10/12/2019 tarihli dilekçeyle yapılan düzeltme başvurusunun 01/09/2020 tarihli yazı ile reddine karar verilmesi üzerine vergi dairesince verilen ret cevabını müteakiben 213 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı nezdinde şikayet yoluna başvurularak, sonrasında Başkanlıkça tesis edilecek olumsuz işleme karşı dava açılması gerekirken doğrudan dava açılan olayda idari merci tecavüzü bulunduğu gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca dilekçe ve eklerinin Gelir İdaresi Başkanlığı’na tevdii ile adı geçen idareye tebliğ tarihinden itibaren 60 günlük süre içinde yanıt verilmemesi halinde oluşacak zımni ret işleminin idari davaya konu edilmesi gerektiğinin davacıya bildirilmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İdari başvuruya konu verginin 15/11/2019 tarihinde ödenmesi nedeniyle 10/12/2019 tarihinde yapılan ve dava açma süresi içerisinde olan düzeltme talebinde idari merci tecavüzü bulunmadığından, davanın esasının incelenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.