Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3202 E. , 2022/4659 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3202
Karar No : 2022/4659
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2015 ve 2016 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 15 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı olup katma değer vergisinden muaf olarak beyan edilen eşyanın, düzenlenen inceleme raporuna göre %18 katma değer vergisi oranına tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergi üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı idarece, … tarih ve … sayılı inceleme raporu ve Gümrükler Genel Müdürlüğü’nden alınan … tarihli ve … sayılı yazı uyarınca aksam, parça ve sarf malzemelerinin katma değer vergisi muafiyeti kapsamında olmadığı ileri sürülmüş ise de, 5378 sayılı Engelliler Hakkındaki Kanun’un 1. maddesinde, Kanun’un amacının, engelliliğin önlenmesi, engellilerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam, bakım ve sosyal güvenliğine ilişkin sorunlarının çözümü ile her bakımdan gelişmelerini ve önlerindeki engelleri kaldırmayı sağlayacak tedbirleri alarak topluma katılımlarını sağlamak ve bu hizmetlerin koordinasyonu için gerekli düzenlemeleri yapmak olduğunun düzenlendiği, bütünün parçalarını oluşturan ve çalışması için zaruri materyallerden olan, aksam, parça ve sarf malzemeleri olmadan aracın bir bütün olarak var olamayacağı, bu kapsamda, “araç-gereç” ibaresinin aksam, parça ve sarf malzemelerine de teşmil edilmesi gerektiği, bu durumun 5378 sayılı Kanun’un amacına da uygun olduğu, dolayısıyla dava konusu beyannameler muhteviyatı “engelli sporcu tekerlekli sandalyesine ait aksam parça” cinsi eşyanın bağımsız olarak tek başına kullanılabilecek durumda olmaması, tekerlekli sandalyenin parçasını oluşturması ve çalışması için zaruri olması, ayrıca, engelliler dışında engelli olmayanlar tarafından da kullanılabileceği yönünde bir tespitin de bulunmaması karşısında istisna kapsamına girdiği, yine, istisnanın, münhasıran engellilere yapılan teslimlerle sınırlı olmayıp, kapsama giren araç ve gereçlerin her safhada tesliminde ve ithalinde uygulanabileceği sonucuna varıldığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İthalata konu eşyanın %18 oranında katma değer vergisine tabi olduğunun tespit edilmesi nedeniyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.