Danıştay Kararı 9. Daire 2021/3420 E. 2022/5779 K. 23.11.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/3420 E.  ,  2022/5779 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/3420
Karar No : 2022/5779

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …Çelik Kömür Paz. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının aleyhe olan kısmının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen; 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve …sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; davacının vergi matrahlarının yüksek olduğu hâlde genelikle ödenecek vergi çıkmadığı, vergi borcu çıkan dönemlerde cüzi tutarlı vergilerin bulunduğu, ödenmesi gereken vergi tutarlarının ise ödenmediği, ilgili dönemlerde emtia alış ve satışlarının tamamına yakın kısmının hakkında olumsuz tespitler bulunan firmalardan ve firmalara yapıldığı, çok yüksek cirolar yapacak düzeyde işçi, depo ve nakil vasıtalarının bulunmadığı, banka hesaplarındaki hareketlerin fiktif olduğu, mal sevkiyatına ilişkin sevk irsaliyelerinin incelenmesinden satış faturalarında sattığını bildirdiği emtia miktarından daha az miktarda sevk irsaliyesi düzenlediği ve bir takım irsaliyelerde taşıma işine yaramayan araçların kullanıldığı, mükellef kurum defter ve belgelerinin incelenmesinden envanter dengesi yönünden tutarsızlıklar bulunduğu anlaşılmakla, davacının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği sonucuna varıldığından dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; mahsup dönemi geçen kurum geçici vergi aslının aranması mümkün olmadığından geçici vergi aslında hukuka uyarlık bulunmadığı; geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle bu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği sonucuna ulaşıldığından, vergi ziyaı cezasının vergi aslının bir katını aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenleyicisi olduğunun tespit edildiği, anılan vergi tekniği raporu uyarınca davacı hakkında vergi inceleme raporları düzenlenerek 2018 yılı kurumlar vergisinin yeniden hesaplandığı ve üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının yapıldığı, geçici vergi tarhiyatında ve üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.