Danıştay Kararı 3. Daire 2022/473 E. 2022/4673 K. 21.11.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2022/473 E.  ,  2022/4673 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/473
Karar No : 2022/4673

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Grup Madencilik Nakliyat İnşaat ve Kuyumculuk Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılı kurumlar vergisi ve aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re’sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2009 yılının Ocak dönemine ait vergi ziyaı cezasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri gereğince tebliğ edilmesi gerekirken, usule aykırı olarak 7201 sayılı Kanun uyarınca 31/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, 2014 yılının Şubat dönemi için kesilen cezaya ait ihbarnamenin ise 19/12/2014 tarihlerinde kesinleşen vergi ziyaı cezasına ilişkin olduğu, 2014 yılını takip eden 2015 yılının başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından anılan cezalarının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısımları kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mahsup dönemi geçmiş geçici vergiye ilişkin gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasının tahakkuk ve tahsilinin sağlanabilmesi için geçici verginin ihbarnamede yer aldığı, geçici vergi asıllarının ihbarnameyle tarh ve tebliğ edilmemesinin mükelleflerin hukuki menfaatlerine de aykırılık teşkil edeceği, tekerrüre esas alınan 2009 yılının Ocak dönemine ilişkin düzenlenen ihbarnamenin 31/12/2014 tarihinde köy muhtarlığına bırakılmak suretiyle, 2014 yılının Şubat dönemine ilişkin ihbarnamenin ise 19/11/2014 tarihinde internet üzerinden usulüne uygun tebliğ edildiği, dolayısıyla Mahkemece de sahte fatura düzenleyicisi olduğu kabul edilen davacı adına tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.