Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2022/6837 E. , 2022/6352 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/6837
Karar No : 2022/6352
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz alım satımı nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009/3,4 dönemleri için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davaya konu vergi ceza ihbarnamelerinin davacıya 15/12/2015 gününde tebliğ olunduğu halde davanın otuz günlük süre bittikten sonra 15/01/2016 tarihinde açılan davanın, süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesinin mümkün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından yasanın amacına uygun şekilde bir araştırma ve inceleme yapmayan takdir komisyonunun sadece sevk tarihinden sonraki vergi inceleme raporunu esas alması ve buna dayalı olarak karar vermesi, bu karara dayalı olarak vergi ihbarnamesi düzenlenmesi, sonuçta da bu sevkin zamanaşımını kestiğinin kabul edilmesi, kanunun zamanaşımı hükümlerinin dolanılması sonucunu doğurduğundan kararın bozulması gerektiği, ayrıca Mahkemenin maktu karar harcı yerine nispi karar harcına hükmetmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bu yönden de bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar” başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.
492 sayılı Harçlar Kanununun 54. maddesinde ise, Vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 3 sayılı Vergi Yargısı Harçları bölümünün nisbi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, “Vergi Mahkemesi ile Bölge İdare Mahkemesi kararlarında; Tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nisbi harç alınacağı kurala bağlanmıştır.
Temyize konu Mahkeme kararı 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca 35,90 TL maktu karar harcına tabi olmasına rağmen kararda sehven “davalı idarece davacıdan reddedilen tutar üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcı alınmasına” yazıldığı anlaşıldığından, söz konusu ifade “davacıdan 168,30 TL maktu karar harcı alınmasına” olarak düzeltilerek işin esasına geçildi,
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının 2577 sayılı Kanunun 49/1-(b) maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar” başlıklı 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesinde Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı; (2) numaralı fıkrasının (b) bendinde ise hukuka aykırı karar verilmesinden dolayı kararı bozacağı kurallarına yer verilmiştir.
Bakılmakta olan davada, mahkeme kararı ile maktu karar harcına mı yoksa nispi karar harcına mı hükmedilmesi gerektiğine yönelik husus, Kanun’un 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, “yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hata ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık” kapsamında maddi hata olarak değerlendirilebilecek bir husus olmayıp, anılan maddenin (2) numaralı fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren “hukuka aykırılık” kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.
Açıklanan nedenle, temyize konu kararın hüküm fıkrasının nispi karar harcı alınması yönünden bozulması gerektiği görüşüyle düzeltilerek onama şeklinde karara katılmıyorum.