Danıştay Kararı 4. Daire 2019/4789 E. 2022/6374 K. 09.11.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/4789 E.  ,  2022/6374 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/4789
Karar No : 2022/6374

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşa edilen binadan payına düşen ve müteahhit firmaya kalan gayrimenkullerin satışından elde ettiği değer artışı kazancını beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2011 yılı için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacıya bırakılan konut ve dükkanların kiraya verildiği, elde edilen kira gelirine ilişkin vergilerin davacı tarafından beyan edilip ödendiği, kat irtifakı davacı adına kurulan ve sözleşme gereğince müteahhit firmaya ait olan daire ve dükkanların satışından elde edilen gelirlere ilişkin vergilerin kurumlar vergisi beyannamesi ile beyan edildiği, muavin defter kayıtlarının da bunu doğruladığı, yasal inceleme ve araştırma yetkisi kullanılarak somut veriler elde edilerek dönem matrahının ortaya konulması gerekirken, bunun yapılmadığı, soyut, matbu ve genel ifadelerden hareket edilerek matrah takdir edildiği, takdir komisyonu kararının esas alınması suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, her türlü ticari ve sınai faaliyetten doğan kazancın ticari kazanç olduğu, daire ve dükkanların iktisap tarihinden itibaren beş yıl içinde elden çıkarıldığından değer artış kazancını beyan edilmediğinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.