Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2021/1181 E. , 2022/4110 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2021/1181
Karar No:2022/4110
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü – …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davanın reddine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: S.S. … Köyü Kalkınma Kooperatifi’nden tahsil edilemeyen 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’ndan kaynaklı idari para cezası alacağının kanunî temsilci sıfatıyla davacıdan tahsiline ilişkin olarak düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce Dairemizin 14/11/2019 tarih ve E:2014/213, K:2019/3626 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; 5015 sayılı Kanun’un 19. maddesinde, davacının ihlâlinin tespit edildiği tarihteki idari para cezası miktarı 285.784-TL olmasına karşın, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’la yeniden yapılan düzenleme sonucu 250.000-TL olarak belirlendiği, idari para cezasının hukuki anlamda kesinleşmesinden veya tahsil edilmesinden önce ceza miktarına yönelik mevzuatta bir değişiklik olması durumunda, idari para cezasının iptali gerekmemekle birlikte tahsil aşamasının lehe düzenlemeye uygun olarak yapılması gerektiği, bu durumda, ihlâlin tespit edildiği tarih itibarıyla 285.784-TL’nin 1/5’i oranında 57.156-TL tutarında idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, idari para cezasının tahsili aşamasında ceza miktarının 250.000-TL olarak belirlendiği ve bu miktarın 1/5’i oranındaki 50.000-TL’nin tahsili için ödeme emri düzenlenebileceği anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinin 50.000,00-TL’lik kısmında hukuka aykırılık, 7.156,00-TL’lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlemin 7.156,00-TL’lik kısmı yönünden iptaline, 50.000,00-TL’lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, kooperatifin faal olduğu ve tek kişi ile temsil edilmediği, davalı idarece cezanın tamamının kendisinden tahsil edilmeye çalışıldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, yapılan malvarlığı araştırmaları sonucunda amme alacağının kooperatiften tahsil edilemeyeceği anlaşıldığından davacıdan tahsili yoluna gidildiği, amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği dönemlerde kooperatifin yönetim kurulunda yer alan diğer üyeler adına da ödeme emirlerinin düzenlendiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının davanın kısmen reddine ilişkin kısmında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.