Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/1852 E. , 2022/4336 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/1852
Karar No : 2022/4336
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre Şubat, Mart, Temmuz 2016 dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile haksız iade edilen verginin geri alınması amacıyla Temmuz 2016 dönemi için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun sonuç kısmının 3. bendinde, davacı hakkında 1 Seri No’lu Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliği’nin V-E-6-f-fç bölümü hükümleri uyarınca işlem tesis edilmesi gerektiği belirtildiğinden davacıya artırımdan faydalanabilmesi için bildirim yapıldığı, davacı tarafından 12/07/2019 tarihinde 7143 Sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un “Matrah ve vergi artırımı” başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca 2016 ve 2017 yılı için katma değer vergisi artırımı yapıldığı ve başvurusunun onaylandığı, borcun altı eşit taksit ile ödenmesine ilişkin ödeme planı çıkarıldığı, davacı tarafından ödeme takvimi uyarınca ilk iki taksit olan 31/07/2019 tarih ve 30/09/2019 tarihindeki taksitlerin ödendiği, davalı idarece davacının matrah ve vergi artırımından yararlanma ve incelemeye tabi olmamaya ilişkin Kanun’da belirtilen şartları ihlal ettiğine dair bir durum tespit edilemediğinden 7143 sayılı Kanun gereği matrah artırımı yapılan 2016 ve 2017 yıllarında indirimlerin reddi yönünden herhangi bir incelemeye tabi olamayacağı, bu durumda 2016 yılında kayıtlarına intikal ettirdiği bir kısım faturaların sahte olduğundan bahisle faturalara konu indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği, 7143 sayılı Kanun’da iadeye konu işlem bulunması durumunda davalı idarenin anılan konu hakkında inceleme hakkı bulunduğu belirtildiğinden davacının Şubat, Mart 2016 döneminde faturalarını kayıtlarına aldığı … Yazılım Bilgisayar Elektronik Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından haksız iade edilen verginin geri alınması amacıyla yapılan tarhiyatta ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu dönemde bir kısım sahte faturaları kayıtlarına intikal ettirerek indirim konusu yaptığı saptanan davacı adına yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.