Danıştay Kararı 3. Daire 2021/24 E. 2022/4312 K. 08.11.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2021/24 E.  ,  2022/4312 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/24
Karar No : 2022/4312

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Otomobil Fabrikası Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ihracat istisnasından doğan katma değer vergisinin iadesiyle ilgili olarak, genel imal ve genel idare giderlerine isabet eden yüklenilen katma değer vergisi hesaplanırken maliyet üzerinden oranlama yapılması sonucu bulunan iade edilecek katma değer vergisinin, hasılat oranlaması üzerinden yapılan hesaplamayı aşan kısmının haksız olarak iade alındığından bahisle … tarih ve … sayılı Düzeltme Fişine dayanılarak 2015 yılının Mayıs dönemi için re’sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Genel imal ve genel idare giderlerinin yapısı gereği üretimin tamamıyla ilgili olması dolayısıyla bu giderler için yüklenilen katma değer vergisinin tam olarak tespit edilmesi mümkün olmadığından, ihracat istisnası nedeniyle iade konusu yapılacak katma değer vergisi hesabında genel imal ve genel idare giderlerine isabet eden payın bulunmasında Maliye Bakanlığı tarafından hangi dağıtım yönteminin uygulanacağı konusunda bir düzenleme de bulunmaması nedeniyle mükellefler faaliyet konularına, üretim şekillerine ve muhasebe programlarına göre en uygun dağıtım yöntemini tercih edebilecek olup istisna kapsamında bulunan ve indirim yoluyla giderilemeyen iade konusu yapılacak katma değer vergisinin hesabında genel imal ve genel idare giderlerine isabet eden ve davacı tarafından satılan mal maliyeti anahtarı kullanılarak bulunan katma değer vergisinin satış hasılatı anahtarı kullanılarak bulunması gerektiğinden bahisle anılan döneme ilişkin olarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının hesaplama şeklinin, idarelerinin sistemlerindeki Genel Esaslar Kontrol 32 segmentinde hata verdiği, yani yüklenilen katma değer vergisi listesindeki iade işlem türü esasında belgenin kullanım oranının beyannameden hesaplanan orandan yüksek olduğu dolayısıyla dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Genel imal ve genel idare giderlerine ilişkin yüklenilen katma değer vergisi hesaplanırken satılan mal maliyeti anahtarının kullanılması şirketlerinin yapısına daha uygun olduğu, yurt içinde ve yurt dışında sattıkları mallar için elde ettikleri kar farklı olduğundan hasılat üzerinden yapılacak hesaplamanın doğru sonuç vermeyeceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.