Danıştay Kararı 2. Daire 2022/3510 E. 2022/5631 K. 03.11.2022 T.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2022/3510 E.  ,  2022/5631 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/3510
Karar No : 2022/5631

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …. İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…., K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; Muğla ili, Milas ilçesi, … Köyü, … Mevkii No:… adresinde bulunan … isimli içkili restoran işletme ruhsatı bulunan işyerini işleten davacı tarafından, ruhsata aykırı bir şekilde pavyon olarak faaliyette bulunduğundan bahisle … günlü, … sıra no’lu işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin Milas belediye encümeninin … günlü, … sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Onuncu Dairesi’nin 02/12/2019 günlü, E:2016/9439, K:2019/9047 sayılı bozma kararına uyularak verilen …. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; belediye başkanı veya görevlendirdiği yetkili kişi tarafından imzalanarak verilen işyeri açma ve çalışma ruhsatının, yetkide paralellik ilkesi uyarınca yine belediye başkanı ya da görevlendireceği bir yetkili tarafından iptal edilmesi gerekirken, belediye encümenince ruhsatın iptali yönünde tesis edilen işlemde yetki unsuru yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından; 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 34/e maddesinde, “Kanunda öngörülen cezaları vermek” yetki ve görevinin Belediye encümenine verildiği, 5326 sayılı Kanunun 19. maddesinin, işyerinin kapatılması ve ruhsatın geri alınması işlemini idari yaptırım (ceza) olarak nitelediği; bu nedenle de ceza olan ruhsatın iptali işleminin tesisinde yetkili makamın belediye encümeni olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.