Danıştay Kararı 4. Daire 2019/467 E. 2022/6194 K. 03.11.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/467 E.  ,  2022/6194 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/467
Karar No : 2022/6194

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Petrol Cihazları Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emri dayanağı ihbarnamelerin tebliğine ilişkin; yükümlüsüne tebliğ edilemeyerek tutanak altına alınmadan tebliğ evrakının ilgili idareye dönmesi akabinde yeniden adres araştırması yapılması suretiyle tespit edilecek adresinde münasip bir süre sonra ikinci kez ilgiliye tebligatı denenmeden ve tespit edilen bu yeni adreste de tebliğ edilememe hususu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesinde belirtilen şahıslar nezdinde ve kanuni şartlara uygun olarak tutanak altına alınmaksızın yapılan ilanen tebliğ nedeniyle usulüne uygun bir kesinleşmeden söz edilemeyeceği, ayrıca ödeme emri aşamasında davacı şirketin müdürünün adresine tebliğ yapıldığının tespit edilmesine rağmen, davacı şirkete ihbarname aşamasında aynı adrese tebligat yapılamaması söz konusu olamayacağı, dolayısıyla ilanen tebliğ koşulları oluşmadan söz konusu ihbarnamenin ilanen tebligata çıkarılıp sonrasında ödeme emri düzenlenmesi ile amme alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Temyiz konusu kararda tebliğ usulüne ilişkin gerekçenin hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.