Danıştay Kararı 9. Daire 2020/5834 E. 2022/5317 K. 02.11.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/5834 E.  ,  2022/5317 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/5834
Karar No : 2022/5317

TEMYİZ EDEN (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Danş. Taş. Temz. Yem. Teks. Tar. Oto. Tam. Bak. Otom. İnş. Malz. İnş. Gıda. Canlı Hayv. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı hakkında, gider olarak kaydettiği ödeme kaydedici cihaz fişlerinin bir kısmının sahte olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için re’sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, raporda belge ve kayıt düzenine aykırılıklar ortaya konulmasına rağmen işletmenin faaliyetinin boyutuyla ilgili herhangi bir eleştiri getirilmediği gibi faaliyet boyutunu aşan gider yapıldığının sadece ortalama akaryakıt tüketim hesabı veya sektörel kârlılık oranlarıyla izah edildiği, oysa gerek işletmedeki araçlar gerekse kiralık araçlardaki ortalama yakıt tüketiminin servis güzergahlarının sabit olmaması veya araçların marka ve model bazında farklı tüketime sahip olması gibi farklı değişkenlere bağlı olmasından dolayı tek başına kriter olarak alınamayacağı, diğer yandan inceleme raporunda yapılan brüt ve net kârlılık oranlarının doğru hesaplanmadığı, zira 2018 yılının incelendiği 9 aylık dönemdeki hasılatın 1.684.578,00-TL ve toplam yakıt tüketiminin 1.005.145,00-TL olduğu ve ödeme kaydedici cihaz fişleri toplam tutarı olan 652.403,00-TL’nin giderlerden çıkarılması ve kiralık araç gideri olan 175.500,00-TL-‘nin gider yazılması halinde brüt kârlılık oranının %30’u aştığı, inceleme elemanınca bu verinin de tek başına maliyetlerin işletmenin faaliyetiyle uygunluğunun denetiminde kullanılamayacağı, müfettişlikçe servis araçlarının sayısı, bu araçları kullanan sürücülerin maliyetleri veya ifadesine başvurulanların beyanları ve yine servis güzergahına ilişkin herhangi bir eleştiri getirmediği ve olumsuz tespitte bulunmadığı nazara alındığında eleştiri konusu giderlerin işletmede gerçekten kullanılmadığı iddiasının hukuken geçerli somut delillerle kanıtlanamadığı sonucuna varıldığından cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda, eleştiri konusu yapılan 14 adet firmadan ödeme kaydedici cihaz fişleri ile yapılan yakıt alımlarının gerçeği yansıtmadığı belirtilmiş ise de, söz konusu firmaların gerçek faaliyetinin bulunmadığı yönünde yapılmış bir tespit bulunmadığı, davacı şirketin temsilcisinin, akaryakıtın şoförler tarafından ödeme kaydedici cihaz fişi ile alındığı, akaryakıt istasyonları ile şoförlerin muhatap olduğu, fiş bedellerinin şoförler tarafından ödendikten sonra firmalarına ibraz edildiği ve şoföre bu surette ödeme yaptıklarını beyan ettiği görüldüğünden, söz konusu belgelerin gerçekten yapılmış bir mal teslimine dayanıp dayanmadığının, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelenin gerçek mahiyetinin esas olduğuna ilişkin kural gereğince, belgeleri düzenleyenler hakkında vergi incelemesi yapılmadan, vergi idaresinde bulunan beyan ve bildirimlerden tespiti yolu denenmeden, ilgili şoförlerin ve benzin istasyonu çalışanlarının ifadelerine başvurulmadan, salt ilgili akaryakıt istasyonlarını işleten firmalarca verilen cevabi yazılardan hareketle,yeterli araştırma ve incelemeye dayanmaksızın eksik incelemeyle, söz konusu ödeme kaydedici cihaz fişlerinin sahte olduğundan bahisle belge muhteviyatı giderlerin reddinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığı, bu durumda davacı tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgeler ile dosya kapsamında yer alan belgeler bir bütün olarak ele alındığında, davacı adına düzenlenen ödeme kaydedici cihaz fişlerinin gerçek bir emtiaya ilişkin olarak düzenlenmediğinin somut ve kabul edilebilir bir şekilde ortaya konulamaması nedeniyle Vergi mahkemesi kararında sonucu itibarıyla yasal isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi inceleme raporunun dayanağı vergi tekniği raporiunda yer alan tespitlere dayanılarak yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.