Danıştay Kararı 4. Daire 2019/3381 E. 2022/6099 K. 02.11.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3381 E.  ,  2022/6099 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3381
Karar No : 2022/6099

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2011 yılına ait stopaj kesintilerinden doğan 602.298,25 TL’nin, 6736 sayılı Kanun kapsamında yapmış olduğu matrah artırımları nedeniyle tahakkuk eden vergi borçlarına mahsubu talebinin reddine ilişkin … tarih …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 6736 sayılı Bazı Alacakların Yapılandırılmasına İlişkin Kanun’un 5. maddesinin (g) bendinde, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin bu fıkra hükmünden yararlanarak beyan ettikleri matrahları arttırmaları halinde, daha önce tevkif yoluyla ödemiş oldukları vergileri, artırılan matrahlar üzerinden hesaplanan vergilerden mahsup edemeyeceklerinin hüküm altına alındığı, bu hükme göre, davacının 2011 yılına ilişkin olarak matrah artırımı yapılan kurumlar vergisi ve katma değer vergisinden dolayı çıkan ödenecek vergilerin aynı yılın tevkif suretiyle ödenmiş vergi tutarından mahsubunun yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 6736 sayılı Kanun kapsamında matrah arttırımına ilişkin çıkan vergilerin mahsubunun mümkün olmadığı ancak kesinleşmiş borçlar yönünden böyle bir düzenleme bulunmadığı talebinin sadece matrah artırımından kaynaklı borçlara ilişkin olmadığı, kesinleşmiş borçlar yönünden değerlendirmeye tabi tutulmadan verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.