Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/8801 E.  ,  2022/6127 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/8801
Karar No : 2022/6127

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
… Başkanlığı / …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Kimya San Ltd. Şti.’nde çalışmakta iken iş akdinin sona ermesi sonucunda işverence davacıya ödenen tazminat üzerinden yapılan gelir (stopaj) vergisi kesintisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme başvurusunun zımnen reddi üzerine Gelir İdaresi Başkanlığına yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; 2577 sayılı Yasanın “İstinaf” başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, Bölge idare mahkemelerinin 46’ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtildikten sonra “Temyiz” başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin vermiş olduğu kararlardan hangilerinin temyize tabi olduğu sayılmış olup, işbu davanın konusunu oluşturan tutar 46/b bendinde belirtilen tutarı aşmadığından, yani temyiz edilebilecek kararlar arasında yer almadığından, Dairemizce istinaf başvurusu sonuçlandırılarak kesin olarak verilen karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.