Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/4970 E. , 2022/4905 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2018/4970
Karar No : 2022/4905
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1) ….
2) …
VEKİLLERİ : Av. …
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri Yrd. …
İSTEMİN KONUSU: Davacılar tarafından, yakınları …’in, Tunceli Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapmakta iken, 13/06/1998 tarihinde görev dönüşünde içinde bulunduğu resmi araca teröristlerce yapılan silahlı saldırı sonucu şehit olmasında idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek … için 49.500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi, … için 24.500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın manevi tazminata ilişkin kısmının Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşmesi sonrasında … İdare Mahkemesince davanın maddi tazminata ilişkin kısmının reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :
Davacılar tarafından, bağlanan vazife malullüğü aylığının yarar olarak kabul edilip destekten yoksun kalma zararından düşülmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, davacılar lehine hükmedilen toplam 1.000,00 TL manevi tazminatın yüksek olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacılar tarafından davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği; davalı idare tarafından da davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının kesinleşmiş olan manevi tazminat yönünden hükmedilen harç ve vekalet ücretine ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, manevi tazminat yönünden hükmedilen vekâlet ücretine ve nispi karar harcına ilişkin kısmı dışında kalan kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun (geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 49. maddesinin 2. fıkrasında, temyiz incelenmesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu olay nedeniyle davacılardan … için 49.500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi, … için 24.500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13/06/1998 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan davada … İdare Mahkemesince davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü, kısmen reddi, manevi tazminat istemlerinin kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davalı idarenin temyiz istemiyle incelenmesi neticesinde Danıştay Onuncu Dairesince manevi tazminatın kabulüne ilişkin kısmının onanmasına, maddi tazminatın kabulüne ilişkin kısmının bozulmasına dair verilen 26/09/2002 tarih ve E:2000/5504, K:2002/3386 sayılı kararı verilmiş olup iş bu Dairemiz kararına karşı taraflarca kararın düzeltilmesi istemi üzerine de Danıştay Onuncu Dairesinin 20/11/2006 tarih ve E:2005/462, K:2006/6600 sayılı karar düzeltme istemlerinin gerekçeli olarak reddi yolunda verilen kararı ile davanın manevi tazminata ilişkin kısmı kesinleşmiştir.
Temyizen incelenen iş bu … İdare Mahkemesi dava dosyası davacıların maddi tazminat istemlerine ilişkin olduğu halde Mahkeme kararında, Danıştay Onuncu Dairesinin kararıyla kesinleşmiş olan manevi tazminat istemine ilişkin olarak da nispi karar harcı ile vekalet ücreti yönünden hüküm kurulduğu görülmektedir. Bu durumda, temyize konu kararın 4. ve 5. fıkralarında yer alan, “4- Hükmedilmiş olan tazminat tutarı (1.000,00 TL manevi) üzerinden hesaplanan 68,31 TL nisbi karar harcının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, 5- Davada netice itibarıyla davacı lehine 1000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olması ve bu nedenle daha önce davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olduğu dikkate alındığında, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. ve 13/2 maddeleri uyarınca belirlenen 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılması gerekmektedir.
Öte yandan davalı idare tarafından da dava konusu olay nedeniyle açılan davanın kesinleşen manevi tazminata ilişkin kısmına yönelik olarak temyiz isteminde bulunulduğu gözetildiğinde idarenin de temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin esas yönünden REDDİNE, vekalet ücreti yönünden KISMEN KABULÜNE,
2. Davalı idarenin temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
3. Temyize konu … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin istem halinde iadesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31/10/2022 tarihinde davalı idarenin temyiz isteminin incelenmeksizin reddine ilişkin kısım yönünden oybirliğiyle, düzeltilerek onamaya ilişkin kısım yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY:
Temyize konu Mahkeme kararının, Dairemiz temyiz ve karar düzeltme incelemelerinden geçerek kesinleşen manevi tazminata ilişkin kısmı yönünden hükmedilen nispi harç ve vekâlet ücretine ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Bu husus; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 49. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, “maddi yanlışlık” kapsamında bulunmayıp; anılan maddenin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren “hukuka aykırılık” teşkil ettiğinden, kararın bu kısmının, yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla Daire kararının düzeltilerek onamaya ilişkin kısmına katılmıyorum.