Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9717 E. , 2022/5940 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9717
Karar No : 2022/5940
TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem : Davacı adına 2015/1, 3, 4, 6, 9, 10, 11, 12. dönemine ilişkin olarak re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporunda; davacının, sahte belge düzenleme sebebiyle hakkında rapor düzenlenen Bayrampaşa Vergi Dairesi mükellefi … ile Küçükyalı Vergi Dairesi mükellefi … Prodüksiyon Yapım Sanayi Tic. Ltd. Şti.’nin düzenlemiş olduğu faturaları kanuni defterlerine kaydederek, katma değer vergilerini indirim konusu yaptığının tespit edilmesi üzerine, davacı adına uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin olarak re’sen katma değer vergisi tarh edilip vergi ziyaı cezası ile özel usulsüzlük cezası kesildiği, bahse konu firmalar tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir alım satım ilişkisine dayalı olmadığı ve düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından bu firmalar tarafından düzenlenen faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun’un 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Alt firmalar hakkında inceleme yapılmadan karar verildiği, bu firmaların vergi dairesi bilgisi dahilinde mükellefiyetini tescil ettirdiği, kendisine fatura bastırma izni verilen firmalar olduğu, alt firmaların vergisel ödevlerini yerine getirmemesinden davacının sorumlu tutulamayacağı, Bölge İdare Mahkemesinin bu firmalar hakkında tarhiyat yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa nasıl sonuçlandığı hususunda araştırma yapmadığı, ödemelerin çekle ve banka kanalıyla yapıldığı, vergi tekniği raporlarının basit raporlar olduğu geniş kapsamlı bir inceleme ve araştırma sonucu düzenlenmediği, raporlarda karşı inceleme yapılmadığı, alt firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının ihbarnameye ekinde tebliğ edilmediği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Kararın, davalı idare aleyhine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.