Danıştay Kararı 9. Daire 2020/2262 E. 2022/4864 K. 18.10.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/2262 E.  ,  2022/4864 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/2262
Karar No : 2022/4864

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Dekorasyon Bilişim Reklamcılık Mobilya Tanıtım Birimleri San. ve Tic. Ltd. Şti.

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(.. Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesiyle tanınan yetki uyarınca yürürlüğe giren 456 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile kurumlar vergisi mükelleflerine tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirildiği, bu kapsamda davacı şirket adına kanuni temsilcisi tarafından, ilgili vergi dairesi müdürlüğüne verilen elektronik tebligat talep bildirimi üzerine, şirket adına tanımlanıp e-posta ve sms bilgilendirmesi isteğiyle aktivasyonu sağlanan tebliğe elverişli elektronik adrese ihbarnamelerin 15-16/06/2017 tarihlerinde gönderilmesi, 20-21/06/2017 tarihlerinde ise tebliğ edilmiş sayılması ve aynı şekilde beyan ettiği telefon numarasına sms bilgilendirilmesi gönderilmiş olması karşısında, usulüne uygun olarak yapılan ihbarname tebligatı üzerine herhangi bir itiraz ve ihtilaf yoluna gidilmemesi nedeniyle ihbarname içeriği borcun tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ödeme emri içeriği vergi borçlarının 2011 yılına ilişkin olduğu ve takdir komisyonu kararına istinaden tarh edidiği, takdire sevk tarihinin 13/06/2014, takdir komisyonu karar tarihinin ise 01/06/2017 olduğu, zamanaşımını kesmek amacıyla hareket eden idare tarafından salınan vergi ve kesilen cezaların hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi .. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2022 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.