Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/5384 E.  ,  2022/5656 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5384
Karar No : 2022/5656

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, … Petrol Nakliyat Taahhüt Tic. Ltd. Şti.’nin vergi borçlarının tahsili için şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …, … ve … sayılı ödeme emrinin 2010 yılına ait amme borçlarına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının asıl borçlu şirkete 20/01/2010 tarihinde ortak olduğu ve 14/08/2012 tarihinde yayımlanan ilanla da ortaklıktan ayrıldığı, dava konusu ödeme emirleri içeriği borçlarla ilgili olarak asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği, buna karşılık asıl borçlu şirkete söz konusu ödeme emirlerinin mutad usulde tebliğ edilemediğini gösteren tebliğ alındılarında yalnızca tebliğ memurlarının imzalarına yer verildiği, bazı tebliğ alındılarında şirketin ilgili adresten taşındığını veya adreste tanınmadığını ifade eden kişilerin isimleri yazılmışsa da bu kişilerin imzalarına yer verilmediği, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin şirketin bilinen adreslerinde tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Kanun’un 102. maddesinde sayılan kişiler nezdinde tutanak haline getirilmediği anlaşılmış, bu durumda, asıl amme borçlusu şirket hakkında amme alacağının tahsilini sağlamak amacıyla tüm takip yollarının usulüne uygun şekilde tüketildiği hususu davalı idarece ortaya konulamadığından dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emirlerinin usul ve hukuka uygun olarak düzenlendiği belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.