Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9591 E. , 2022/5553 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9591
Karar No : 2022/5553
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Otomotiv Gıda Turizm ve Petrol Ürünleri Pazarlama Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına sahte belge düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2012 yılı kurumlar vergisi ile geçici vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mahkemelerince yapılan ara kararla, söz konusu matrahlara nasıl ulaşıldığı davalı idareden sorulmasına rağmen, davalı idarece sadece takdir komisyonu kararlarının gönderilmesiyle yetinildiği, sorulan hususlara cevap verilmediği görülmüş olup matraha nasıl ulaşıldığı yönünde hukuken kabul edilebilir ve yeterli sayılabilecek tespitler atıf yapılan … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer almadığı gibi, takdir komisyonu tarafından başkaca bir araştırma ve tespit ya da matrah takdiri için bir incelemenin yapılmadığı da anlaşıldığından, işin gerçek mahiyetine ulaşmak için yeterli araştırma, somut tespit içermeyen rapor dayanak alınmak suretiyle matrah takdir edilmesinde ve aynı zamanda yeterli araştırma, somut tespit içermeyen takdir komisyonu kararları doğrultusunda tarh edilen dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3/B maddesinde; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu belirtildikten sonra, aynı Kanun’un 30. maddesinde, re’sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanan maddenin ikinci fıkrasının altıncı bendinde de; tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması halinde vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığı kabul edilmiş, 31. maddesinde ise; takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı ve takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın takdir kararlarında bulunması gereken malumat arasında olduğu belirtilmiştir.
Anılan Kanun’un 72.maddesinde takdir komisyonlarının kuruluşu, 74. maddesinde komisyonun görevleri, 75. maddesinde de yetkileri belirtilerek ilk fıkrasında, 72. maddenin birinci fıkrasına göre kurulan takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu hükümlerine yer verilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 2. maddesinde ise, gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenerek matrahın, re’sen takdir yoluyla belirlenmesi gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, davacının 2010-2013 hesap dönemlerine ilişkin işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporuyla gerçek bir faaliyeti olmadan komisyon geliri elde etmek amacıyla sahte belgeler düzenlediği belirtilerek dönem kazancının kurum, kurum geçici vergileri yönünden değerlendirilmesi amacıyla takdir komisyonuna sevk edilmesi gerektiğinin önerilmesi üzerine 10/12/2015 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 22/04/2016 tarihli takdir komisyonu kararlarıyla belirlenen matrahlar üzerinden 2012 yılının ilgili dönemleri için dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmıştır.
Olayda, her ne kadar Mahkemece matraha nasıl ulaşıldığı yönünde hukuken kabul edilebilir ve yeterli sayılabilecek tespitlerin atıf yapılan vergi tekniği raporunda ve takdir komisyonu kararlarında yer almadığı belirtilmişse de; takdir komisyonu kararlarının dayanağı olan Vergi Tekniği Raporunda davacı şirket tarafından 2012 yılında toplam 8.241.468,00 TL tutarında belge düzenlediği, anılan tutarın 7.525.294,00 TL’lik kısmının hakkında sahte belge düzenleme, adreste bulunmama fiillerinden dolayı özel esaslara alınan mükelleflere yapıldığı tespit edildiğinden, her iki tutara da %2 karlılık oranı uygulandığında takdir komisyonu kararındaki tutardan daha fazla olduğu görülmüş olup, davacı hakkındaki vergi tekniği raporu incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararında yasal isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.