Danıştay Kararı 2. Daire 2021/3840 E. 2022/5063 K. 12.10.2022 T.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2021/3840 E.  ,  2022/5063 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3840
Karar No : 2022/5063

TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem : Dava; Sivas İli, Merkez İlçe … Mahallesi … Caddesi No:…’te “…” unvanıyla faaliyet gösteren işyerinin geçici ruhsatının iptaline ilişkin … günlü, … sayılı Belediye başkanlığı işlemi ile İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiğinden bahisle ruhsat alıncaya kadar ticaret ve sanat icrasından men edilmesine ilişkin Sivas Belediye Encümeni’nin … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenebilmesi için imar mevzuatına uygun bir yapının varlığını öngören yasal ve idari düzenlemeler doğrultusunda, imara aykırılığı yapılan tespitler sonrası anlaşılan işyeri için tanzim edilen açma ve çalışma ruhsatının iptalinde ve İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı olmadan faaliyet gösteren işyerinin ruhsat alıncaya kadar ticaret ve sanat icrasından men edilmesine ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, binanın yapı kullanma izni bulunmadığı ve bu durum hakkında kendi başına yapabileceği bir şey olmadığından idarece kendisine 15 gün süre verilmiş olmasının da bir anlam ifade etmediği, sorunun davalı idare ve müteahhit arasında çözümlenmesi gerektiği, ruhsatının iptalinin hakkaniyete aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu’nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.