Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/697 E. , 2022/3715 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/697
Karar No : 2022/3715
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
…Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomotiv ve Motorlu Araçlar Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile ithal edilen aracın “yeni” olarak beyan edildiği halde “eski” olduğunun saptanması üzerine, 95/7606 sayılı İthalat Rejimi Kararı uyarınca gerekli izin alınmaksızın ithal edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 4. fıkrası uyarınca alınan mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, işleme dayanak alınan hükmün değişik halinin 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, uyuşmazlığa konu ithalatın gerçekleştiği 2009 yılında, ithali izne bağlı eşyanın izinsiz olarak ithal edilmesi halini cezalandıran bir hükmün Kanun’da mevcut olmadığı, sonradan yürürlüğe giren düzenleme uyarınca davacı adına alınan para cezası kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY : Mahkemece, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 4. fıkrasında yer alan para cezasına ilişkin düzenlemenin ithalat tarihinde Gümrük Kanunu’nda bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
İdari yaptırıma konu fiilin gerçekleştiği tarih gümrük beyannamesinin tescil tarihi olduğundan bu tarihte yürürlükte olan mevzuata baktığımızda, 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun “Suçlar ve Kabahatler” başlıklı 3. maddesinin 11. fıkrasında dava konusu fiil kabahat olarak düzenlenmiş ve idari yaptırım olarak gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında idari para cezası verileceği, 14. maddesinde ise mülkiyetin kamuya geçirileceği düzenlenmiştir.
Bilahare bu düzenleme 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun’la 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nda ve Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nda yapılan değişiklik ile Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nda yer alan kabahat fiili 4458 sayılı Gümrük Kanunu’na aktarılmıştır. 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 11. fıkrası 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine idari para cezası olarak, 3 maddesinin 4. fıkrasında bulunan mülkiyetin kamuya geçirilmesi ise 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 4. fıkrasına aktarılarak “Vergi Kaybına Neden Olan İşlemlere Uygulanacak Cezalar” başlıklı ikinci bölümde yerini almıştır.
6455 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 14. fıkrasında bulunan düzenlemenin kaldırılarak 4458 sayılı Kanun’un 235. maddesinin 4. fıkrasına aktarıldığı ve aynı fiil ile ilgili aynı idari yaptırımın yer aldığı görülmektedir.
Fiilin gerçekleştiği tarihten sonra fiil ile ilgili mevcut kanuni düzenlemenin görev ve yetkili idareyi değiştiren bir kanun hükmünün nasıl uygulanacağı sorununun aydınlatılması gerekli iken eşyaya tabi idari yaptırım kararının fiilin gerçekleştiği tarihte idarenin görevi ve yetkisinin bulunmaması sebebiyle “Kanunsuz suç ve ceza olmaz” ilkesine aykırılık olarak görülmek suretiyle iptali, yeterli hukuki araştırma yapılmadan verilmiş ve hukuka aykırı neticeye sebep olmuştur.
Zira fiil gerçekleştiği tarihte Kaçakçılık Kanunu’nda kabahat olarak yer aldığı sarih olup, Kanunilik ilkesini sağlamaktadır. Fiil tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlemlere (soruşturmaya) başlanılmış, bilahare Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Soruşturma no:2014/12218, Karar no:2014/427 sayılı Görevsizlik Kararında “Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun’un 3/11. maddesinin uygulanması istemiyle soruşturma raporu düzenlenmiş ise de suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi gereğince suçun yaptırımının ‘eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası’ olarak belirlendiği aynı yasanın 232/3. maddesi gereğince ise idari yaptırım kararlarının gümrük idarelerinin amirleri veya yardımcıları tarafından verileceğinin düzenlenmiş olduğu, suç tarihinden sonra yürülüğe giren bu yeni düzenlemenin şüpheliler lehine olduğu ve olayda uygulanmasının gerektiği, yürütülen soruşturma sonucunda anlaşılmış olmakla, açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığımızın görevsizliğine, evrakın yasal gereğinin takdiri için görevli yetkili gümrük müdülrüğüne gönderilmesi…” şeklinde karar verilmiştir. Yaptırımın uygulandığı tarihte gümrük idaresi görevli ve yetkili olup, 6455 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un değişikliği düzenleyen geçiş döneminde kabahatlere nasıl uygulanacağı da 64. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenmiş olmakla bu hüküm değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğinden, Dairemiz kararına katılmıyorum.