Danıştay Kararı 9. Daire 2020/2420 E. 2022/4632 K. 11.10.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/2420 E.  ,  2022/4632 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/2420
Karar No : 2022/4632

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Tarım Ürünleri San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Asıl borçlu … Gıda Yem Çevre Sağ.Ana.ve Lab.Hiz.San.Tic.Ltd.Şti.’ne ait vergi borçları nedeniyle, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 79. maddesi uyarınca, davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıya gönderilen haciz bildirisinde yer alan tutarın 1.050.171,10-TL olduğu, dosyada yer alan bilgi ve belgelere göre haciz bildirisinin davacıya tebiğ edilmiş sayıldığı 30/04/2019 tarihi itibariyle davacı şirketin … Gıda Yem Çevre Sağ. Ana.ve Lab. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’ne olan borcunun 33.314,71-TL olduğu, davacı tarafından bu tebliğden itibaren yedi gün içerisinde 07/05/2019 tarihinde idareye başvurulduğu ve bu tarihten sonraki ödemelerin idareye yapıldığı, bu durumda, her ne kadar davalı idarece 6183 sayılı Kanun’un 79. maddesinde yer alan şartların yerine getirilmediğinden bahisle dava konusu ödeme emri düzenlenmiş ise de; davacı tarafından haciz bildirisinin tebliğinden itibaren (30/04/2019) yedi gün içerisinde (07/05/2019 tarihinde) davalı idareye başvuruda bulunulduğu ve bu tarihten sonraki ödemelerin davalı idareye yapıldığı, dolayısıyla davacı tarafından 6183 sayılı Kanun’un 79. maddesinde öngörülen itiraz koşulunun sadece şirkete yapılan ödeme tutarı nispetinde yerine getirilmediği görüldüğünden, idarece ancak asıl borçluya yapılan ödeme tutarında ödeme emri düzenlenebilecek iken davacının şirkete olan borcunun çok üzerindeki 1.050.171,10-TL tutarında ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 30/04/2019 tarihini takip eden yedi gün içerisinde 07/05/2019 tarihinde verdiği dilekçe incelendiğinde, firmalarının borçlu … Gıda Yem Çevre Sağ.Ana.ve Lab.Hiz.San.Tic.Ltd.Şti. ile mal alışverişinde bulunduğu, haciz bildirisinin ulaştığı tarihten sonra firmaya 11.141,56 TL tutarında ödeme yaptıklarına dair dekontu yazı ekinde sundukları, buna göre gereğinin yapılmasını istediklerine dair yazının 6183 sayılı Kanunun 79. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında borç miktarını sınırlayan bir itiraz dilekçesi olduğu, bu noktadan sonra davacının borcunun adına düzenlenen haciz bildirisi ve dava konusu ödeme emrinde yazılı olan rakama tekabül etmediğini kabul etmek gerektiğinden anılan maddenin altıncı fıkrası gereği vergi dairesinin bir yıl içinde, yapılan itirazın aksini adli yargı merciinde açacağı davada ispat ederek, davacının İcra ve İflas Kanununun 338. maddesine göre cezalandırılmasını ve borçlu bulunduğu tutarın ödenmesine hükmedilmesini isteyip bu dava neticesine göre hareket etmesi gerekirken dava konusu ödeme emrini düzenlemesinde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 6183 sayılı Kanunun 79. maddesinin 5. fıkrasının uygulanmaması şartları içinde kısmi ödemenin yer almadığı dolayısıyla sözkonusu kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.