Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/4095 E. , 2022/4630 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/4095
Karar No : 2022/4630
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI)… Petrol Turizm Ticaret A. Ş.
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVALI) … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2010 ila 2020 yıllarına ilişkin olarak tarh edilen emlak(bina) vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Ordu İli, Fatsa İlçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel üzerinde bulunan 1 adet 8.742 metrekare otel binası, yapımı 2019 yılında tamamlanmış 1 adet 1.737 metrekare yeni otel binası, otel işletmesine bağlı olan 1 adet 462 metrekare havuz, 1 adet 444 metrekare spor salonu ve bunlara bağlı 225 metrekare 2 adet soyunma odası, 153 metrekare 2 adet havuz lobisi ve altındaki deposu ile birlikte 180 metrekare bungalov ve 57.37 metrekare kazan dairesi olmak üzere toplam 12.000,37 metrekare taşınmaz için dava konusu tarhiyatın yapıldığı, davacının yeniden ölçüm ve tespit talebinin davalı idare tarafından karşılandığı ve dava dilekçesinde binaların metrekaresine ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığı, dava konusu taşınmazın 8.148 metrekaresine isabet eden binalar için 1998 ve 2000 yıllarında emlak vergisi bildiriminde bulunulduğu, bu tarihlerden itibaren 8.148 metrekarelik binaların davalı idarenin bilgisi dahilinde olduğu, olayda vergi değerini tadil edici sebepler arasında sayılan hallerin mevcudiyeti nedeniyle davacı tarafından süresi içerisinde bu hususa dair emlak vergisi bildirimlerinin verilmesi zorunluluğu bulunmakta ise de, 1319 sayılı Kanunun 32. maddesinde de açıkça ifade edildiği üzere bildirimin süresinde verilmemesi halinde, haberdar olunan binalara ait emlak vergileri için davalı idarece tarh zamanaşımı süresi içerisinde re’sen tarhiyat yoluna gidilebileceği, 17/04/2020 tarihli ihbarnameler ile geçmişe dönük olarak davacı adına 2010 ila 2020 yıllarına ilişkin olarak tarhiyat yapıldığı, davalı idarenin bilgisi dahilinde bulunan taşınmaz üzerindeki 8.148 metrekarelik binalar için beş yıllık tarh zamanaşımı süresi içerisinde gerekli tarh ve tebliğ işlemleri yapılmasının gerektiği, ihbarnamelerin 24/06/2020 tarihinde davacıya tebliğ edildiği dikkate alındığında 8.148 metrekarelik binalar için 2014 yılı ve öncesine ilişkin tarhiyatın zamanaşımına uğradığı, 2015 ila 2020 yıllarına ilişkin tarhiyatın ise zamanaşımı dışında kaldığı, 8.148 metrekarelik binalar haricinde kalan kısımların ise bildirim dışı bırakıldığının davalı idarenin bilgisi dahilinde olduğuna ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı,davacı tarafından da herhangi bir bildirimde bulunulmadığının belirtilmesi karşısında Emlak Vergisi Kanunun 40. maddesi gereğince 8.148 metrekarelik binalar haricinde kalan kısımlar yönünden zamanaşımının söz konusu olmadığı, dava konusu tarhiyatın; 8.148 metrekare binalar için yapılan 2010 ila 2014 yıllarına ait kısımlarında hukuka uyarlık, bunun haricinde kalan kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezaları yönünden ise, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nunda 09/04/2002 tarihinden itibaren beyanname verme zorunluluğunun kaldırılarak emlak vergisi bildirimi verilmesi gereken hallerde mükellefin bildirim vermemesi durumunda verginin idarece tarh edileceği kuralının benimsenmesi ve vergi ziyaı cezası kesileceğine dair bir hükme yer verilmemesi karşısında, 2002 yılı ve sonraki yıllar için vergi ziyaı cezası kesilmesi mümkün olmadığından, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dava konusu emlak (bina) vergileri ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı paylarının; 8.148 metrekare binalar için yapılan 2010 ila 2014 yıllarına ait kısımları ile tüm vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Dava konusu işleme yönelik vergilerin on bir yıl geçtikten sonra tahakkuk ettirilmesinin hukuki güvenlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, vergilerin tamamının zaman aşımına uğradığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Emlak vergisi mükellefiyetinin öncelikle intifa hakkı sahibinde olduğu, intifa hakkının değişikliği konusunda davacı şirketin belediyeye hiçbir bildirimde bulunmadığı, bu nedenle zamanaşımının idarenin durumu öğrendiği tarihten itibaren başlayacağı, tarhiyata ilişkin vergi ziyaı cezasının yerinde olduğu iddialarıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunanlardan …TL maktu harç alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.