Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9822 E. , 2022/5428 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9822
Karar No : 2022/5428
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av….
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Metal Mamülleri AŞ’nin vergi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve …/…, …, …, …, … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen…tarih ve E…, K:… sayılı kararda; asıl mükellef şirket adına düzenlenen ödeme emirleri her ne kadar 21/05/2009 tarihinde şirkete tebliğ edilmiş ve dosyada mevcut e-haciz bildiri dökümünde şirket hakkında haciz bildirisi düzenlendiği görülmüş ise de şirket hakkında borcu karşılayacak miktarda haciz tatbik edilmediği, bu durumda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un “Tahsil Zamanaşımı” başlıklı 102. maddesi uyarınca, amme alacağının, en geç vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde tahsil edilmesi gerekirken, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ tarihi olan 21/05/2009 tarihi ile davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ tarihi olan 23/03/2018 tarihleri arasında 5 yıllık tahsil zamanaşımının geçtiği, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin haciz tatbikinden 5 yıl içerisinde yani 31/12/2017 tarihine kadar tebliğ edilmesi gerekirken tebliğ edilmediği, ayrıca bahse konu amme alacağı yönünden zamanaşımını kesen veya durduran herhangi başkaca bir sebebin de davalı idarece ortaya konulmadığı dikkate alındığında, tahsil zamanaşımına uğrayan amme alacağının tahsili için davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Asıl borçlu şirketin banka hesaplarına 2012 yılında haciz tatbik edilmesi sonrası tahsil zamanaşımının 31/12/2017 tarihinde dolduğu, dava konusu ödeme emirlerinin tebliğ tarihinin 23/03/2017 olduğu, Garanti Bankası hesabına konan haczin 1. sırada, İş Bankası hesabına konan haczin 2. sırada işlendiği, bilahare bu hesaplara 29/11/2012, 16/06/2013, 06/01/2015, 29/12/2016 ve 17/11/2017 tarihlerinde haciz bildirilerinin yenilendiği, bu durumda tahsil zaman aşımının 31/12/2022 tarihinde dolacağı, İş Bankasındaki 2. sırada bulunan haczin 1. sıraya çıkarıldığının anlaşılması üzerine 06/11/2018 tarihinde tutarın hesaplarına yatırılmasının bankadan istendiği, 15/11/2018 tarihinde 391,54 TL nin hesaplarına aktarıldığı, bu tahsilata göre tahsil zamanaşımının 31/12/2023 olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.