DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2021/680 E. , 2022/1103 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2021/680
Karar No : 2022/1103
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin 2012 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle 2013 yılının Nisan dönemi için re’sen salınan gelir (stopaj) vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
Gelir (stopaj) vergisi ve verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden yapılan inceleme:
Dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin matrahı yönünden bağlı olduğu 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan dava, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla beyan dışı bırakılan kurumlar vergisi matrah farkı 147.836,74 TL olarak tespit edilerek, davanın vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının bu tutara tekabül eden kısım yönünden reddine, fazlaya dair vergi ve ceza ile cezanın tamamı üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bu durumda beyan dışı bırakılan kazancın ortaklara kâr olarak dağıtılabilir tutarı 118.269,40 TL olarak tespit edildiğinden uyuşmazlık konusu tarhiyatta bu tutara tekabül eden kısım yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmı yönünden yapılan inceleme:
Tekerrüre esas alınan 2009 yılının Kasım dönemine ait kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesine istinaden 136,74 TL tutarında vergi ziyaı cezasını içeren vergi/ceza ihbarnamesinin düzenlendiği ve 25/02/2010 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de tekerrüre esas alınan cezanın miktarı itibarıyla çok düşük olması dikkate alındığında dava konusu yüksek tutardaki cezanın tekerrür hükümleri uygulanarak %50 oranında artırılması hakkaniyete uygun düşmeyeceğinden vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle uyuşmazlık konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin 118.269,40 TL matrah farkına tekabül eden kısmı yönünden davayı reddetmiş; gelir(stopaj) vergisinin bu tutarı aşan kısmı ile vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmını kaldırmıştır.
Tarafların temyiz istemlerini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 21/05/2019 tarih ve E:2016/6697, K:2019/2262 sayılı kararı:
Kurum kazancı üzerinden gelir (stopaj) vergisi tevkifatı yapılması için kazançtan doğan kârın, ortaklara dağıtılmış olması gerekmektedir.
Uyuşmazlıkta, her ne kadar inceleme raporuyla kayıt ve beyan dışı bırakılan bir matrah farkı saptanmış ise de inceleme raporuna göre kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kârın ortaklara dağıtıldığına ilişkin inceleme elemanı ya da idarece yapılan somut bir tespit bulunmadığından dava konusu cezalı tarhiyatta ve temyize konu kararın davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Davalının temyiz isteminin de bu nedenle reddi gerekmektedir.
Daire, bu gerekçeyle kararın redde ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş; kabule ilişkin hüküm fıkrasını onamış; davalının karar düzeltme istemini de reddetmiştir.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Mahkeme, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Uyuşmazlık konusu vergi ve cezada hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan ısrar kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden Mahkemece karara bağlanan nispi harç ile daha önce yatırılan … TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri ve Kanun’a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X – KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.