Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/1557 E.  ,  2022/3619 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/1557
Karar No : 2022/3619

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : Tasfiye Halinde … Tekstil Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi (Tasfiye Memuru: …)
VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına tanzimli … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında işlem gören 2008 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 7 adet beyannameden kaynaklanan kaynak kullanımını destekleme fonu payı, gümrük, katma değer vergileri ve dampinge karşı vergi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davalı idarece dosyaya sunulan 03/07/2013 tarih ve 8355 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi’nde şirketin 11/06/2013 tarihinde tasfiyeye girdiği ve şirket alacaklılarının “…” adresinde ikamet eden tasfiye memuruna başvurmaları gerektiğinin belirtildiği, dava tarihi itibariyle şirketin tasfiyesinin tamamlanmadığı, dava konusu ödeme emrinin dayanağı ek tahakkuk ve para cezası kararlarının Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edilen adreste tebliğe çalışılmadan ilanen tebliğ yoluna gidildiğinin görüldüğü, bu durumda, dava konusu ödeme emrinin dayanağı ek tahakkuk ve para cezası kararlarının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği sonucuna ulaşıldığından, ortada usulüne uygun olarak kesinleştirilmiş bir amme alacağı olmadan düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Eşyanın geçici ithalinde alınmayan vergilerin tahsili amacıyla alınan ek tahakkuk ve para cezası kararları şirketin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen adresinde tebliğ edildiği için usulsüz tebligat iddialarının dayanaksız olduğu, ek tahakkuk ve para cezasına itiraz edilmemesi ve amme alacağının ödenmemesi üzerine tanzim edilen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.