Danıştay Kararı 7. Daire 2019/5807 E. 2022/3624 K. 04.10.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/5807 E.  ,  2022/3624 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5807
Karar No : 2022/3624

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Havalimanı Kargo Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) :…
VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … Mobil Elektrik Elektronik Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle tahakkuk ettirilen katma değer ve özel tüketim vergileri ile karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararıyla, olayda, şirket adına düzenlenen ödeme emrinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesine göre, posta memurunca, muhatabın tebligat sırasında adresinde bulunamaması üzerine, komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyet taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vaz’edilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tebliğ evrakına şerh düşülerek idareye iade edilmesi gerekirken, tebligat yapılamadığına dair tebliğ alındısında yalnızca posta memurunun imzasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, koşullar oluşmadan ilanen tebligat yoluna gidildiği, dolayısıyla, asıl amme borçlusu hakkında düzenlenen ödeme emri usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden amme alacağının kesinleşmediği sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’UN DÜŞÜNCESİ : Asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin, şirketin ticaret sicilden silinmesinden sonra düzenlendiği anlaşıldığından, borçlu kılınması ve temsili hukuken olanaklı olmayan şirket adına herhangi bir sonuç doğurmayacağından, ortak sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın Dairemizin E:2020/417 sayılı dosyası ile birlikte incelenmesinden, 22/02/2011 tarih ve 7757 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinden 15/02/2011 tarihi itibarıyla tasfiyesi sonuçlanarak tüzel kişiliğinin sona erdiği anlaşılan asıl borçlu şirket adına, dava konusu katma değer ve özel tüketim vergilerinin tahsili amacıyla … tarih ve …sayılı ödeme emrinin düzenlendiği, para cezası kararlarının ise 01/06/2011 tarihinde alındığı görüldüğünden; tüzel kişiliğin sona ermesinden sonra haklara sahip olması, borçlu kılınması ve temsili hukuken olanaklı olmadığından, tüzel kişiliği sona ermiş asıl borçlu şirkete ödeme emri tebliği ve haciz gibi işlemler herhangi bir sonuç doğurmayacağından, asıl borçlu şirketten tahsil edilmeyen amme alacağının tahsili amacıyla davacı adına ortak sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığının anlaşılması karşısında temyize konu kararda sonucu itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.