Danıştay Kararı 9. Daire 2021/114 E. 2022/4559 K. 04.10.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/114 E.  ,  2022/4559 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/114
Karar No : 2022/4559

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Mal Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Akaryakıt İnşaat Taşımacılık Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım market satışları ile akaryakıt satışlarını belge düzenlemeksizin kayıt ve beyan dışı bıraktığı, ayrıca akaryakıt alışlarının bir kısmını ise belge almaksızın gerçekleştirdiği, ayrıca kasa fazlası tutarların ilişkili kişilere kullandırıldığı yönünde düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re’sen tarh edilen; 2017 yılı tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davanın geçici vergi asıllarına ilişkin kısımları yönünden yapılan incelemede, dava konusu cezalı tarhiyata ilişkin vergi ceza ihbarnamelerinde, geçici vergilerinin vergi/ceza ihbarnamelerinde gecikme faizi hesaplanabilmesi için zorunlu olarak gösterildiğinin, mahsup dönemi geçtiğinden tahakkuk aşamasında terkin edileceğinin belirtilmesi nedeniyle konusu bulunmadığından geçici vergi asıllarına yönelik davanın esasının incelenme olanağı bulunmadığı, davanın geçici vergi asılları üzerinden bir ve üç kat olarak kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmına gelince: kurumlar vergisi tarhiyatı da dikkate alınmak suretiyle geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle bu vergi üzerinden bir kat ceza kesileceği göz önüne alındığında dava konusu edilen dönemlere ilişkin geçici vergilere bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının geçici vergi tutarlarının bir katına kadar kısmında hukuka aykırılık, bir katını aşan kısımlarında ise hukuka uygunluk bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümlerinin uygulanması neticesinde artırılan kısımlarına gelince; tekerrüre esas alınan cezanın 13/10/2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle, 2015 yılını izleyen dava konusu 2017 yılı için uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Davacının 7143 sayılı Kanun’a göre 2016 ve 2017 yılları katma değer vergisi ve kurumlar vergisi yönünden matrah artırma talebinin reddine ilişkin işleme karşı açtığı davada kabul kararı verildiği ve istinaf incelemesinden geçerek bu kararın kesinleştiği, buna göre, 7143 sayılı Kanun’un 5. maddesi uyarınca matrah artırımında bulunduktan sonra vergi incelemesine başlanılarak cezalı tarhiyat yapıldığı anlaşıldığından, 7143 sayılı Kanun’un 5.maddesinde yer verilen matrah artırımına ilişkin hükümler doğrultusunda; artırımda bulunulan yıllar için ilgili vergi türleri yönünden vergi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağı açık olduğundan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk, aksi yönde verilen Mahkeme kararında da yasal isabet görülmediği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme Kararının bu kısmının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporları ile sahte fatura düzenleyicisi olduğu hususunun somut olarak ortaya konulduğu, bu nedenle 7143 sayılı yasa uyarınca matrah arttırımından yararlanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.