Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2020/4954 E.  ,  2022/3475 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2020/4954
Karar No : 2022/3475

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, …’un sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2015 yılı gelir vergisi, Temmuz-Ağustos ve Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergi ve Temmuz ila Aralık dönemlerine yönelik katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği iddia edilen … hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitler düzenlediği faturaların sahte olduğunu göstermekle birlikte değinilen raporda, ceza kesilmesine dayanak alınan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda davacı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun Kanunun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verildiği, söz konusu fiillerin doğrudan doğruya beraber işlendiği veya bu fiillerin işlenmesine azmettirildiği, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği yolunda somut ve hukuken geçerli bir tespitin bulunmadığı, nitekim davacının yalnızca …’a ait beyannamelerin elektronik ortamda verilmesine aracılık ettiği, bunun dışında sahte fatura düzenleme organizasyonu içerisinde fiilen yer aldığı, sahte fatura düzenleme suçunun işlenmesine fiili olarak katkıda bulunduğu yönünde somut herhangi bir bilgi, belge ve ifadenin de bulunmadığı görülmekte olup davacının sahte fatura düzenleme fiiline nasıl ve ne şekilde iştirak ettiğinin açık ve net bir biçimde ortaya konulamadığı, dolayısıyla varsayıma dayalı olarak kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ziyaı cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının iştirak nedeniyle sorumlu tutulduğu … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 10/07/2015 tarihinden itibaren düzenlediği belgelerin gerçeği yansıtmadığının tespit edildiği, davacının ifadesinde … ile e-beyanname aracılık sözleşmesi imzaladığını ve herhangi bir belge gelmeden … aracılığıyla bildirilen rakamlar doğrultusunda beyanname verdiğini beyan ettiği, böylece … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte belge düzenleme fiiline menfaat karşılığı iştirak ettiğinin somut olarak saptandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilkderece mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY :

… hakkında düzenlenen 12/12/2017 tarih ve 2017-A-7587/17 sayılı Vergi Tekniği Raporundaki tespitlerden, hiç bir defter belge görmeksizin … tarafından bildirilen rakamlar doğrultusunda beyannameleri verdiğini, e- beyanname aracılık sözleşmesi imzaladığını, … ile hiç tanışmadığını, işlemleri … aracılığıyla gerçekleştirdiğini, kendisine belge gelmediğini, rakam bilgilerininin … aracılığıyla sağlandığını beyan eden davacının, hiç bir defter ve belge görmeden beyanname vererek adı geçen şahsın sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği, bu nedenle adına 213 sayılı Kanun’un 344. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Karara katılmıyoruz.