Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/2906 E.  ,  2022/4360 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/2906
Karar No : 2022/4360

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:.. sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: …Davacı adına, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin elektrik ve havagazı tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağı tahakkuklara karşı … Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasında dava açıldığı ve dava sonucunda verilen kabul kararı üzerine davalı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu, temyiz başvurusu üzerine Danıştay Dokuzuncu Dairesi’nin 06/11/2019 tarih ve E:2016/17108, K:2019/5461 sayılı kararı ile karar düzeltme yolu açık olmak üzere Mahkeme kararının onandığı, bu durumda amme alacağı henüz kesinleşmemiş olduğundan, kesinleşmeyen alacağa istinaden düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emri içeriği 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin elektrik ve havagazı tüketim vergisi tahakkuklarına karşı süresinde dava açılmadığı, bu nedenle anılan tahakkukların kesinleşerek ödeme emri ile takip edilebilir aşamaya geldikleri, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların Kanunda sınırlı olarak sayılan ödeme emrine karşı yapılabilecek itirazlar arasında değerlendirilemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Nitekim; dava konusu ödeme emrinin dayanağı tahakkuklara karşı açılan davanın kabulüne ilişkin … Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 06/11/2019 tarih ve E:2016/17108, K:2019/5461 sayılı kararıyla onanmış, davalı idare tarafından bu karara karşı yapılan karar düzeltme istemi Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 18/03/2021 tarih ve E:2020/511, K:2021/2023 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.