Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/1140 E. , 2022/3485 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/1140
Karar No : 2022/3485
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomotiv İnşaat Tekstil Temizlik Yemek Savunma Sanayi Güvenlik Hizmetleri Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Motorlu araç ticareti yapan davacı tarafından 2011 yılında satışı gerçekleştirilen toplam 29 adet araca ilişkin olarak kayıt dışı hasılatı bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2011 yılının Ocak ilâ Mayıs, Temmuz ilâ Aralık ayları için re’sen salınan özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezası ile özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, 01/07/2008 tarihinden sonra yapılan 23 adet araç satışı için, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (II) sayılı listedeki mallar için özel tüketim vergisi matrahı olarak ithaldeki katma değer vergisi matrahının esas alınması gerektiği, davacının ise yasayla belirlenen asgari matrahın altındaki bir matrah üzerinden özel tüketim vergisi beyan ettiği ve bu suretle vergi ziyaının oluştuğu; satışı yapılan 6 adet aracın, faturalarında yer verilen tutarların araçların gerçek satış bedellerini içermediği ve faturaların düşük bedelle düzenlendiği hususunun, alıcıların ifadelerine başvurulmak suretiyle somut bir şekilde ortaya konulduğu anlaşıldığından, bu araçlara ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.